Γιώργος Π. Τριανταφυλλόπουλος
«Η Ελλάδα θα ακολουθήσει το επιτυχημένο πρότυπο της Ιρλανδίας τόσο για την έξοδο από την κρίση, όσο και για την προεδρία της ΕΕ», ανέφερε ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σε κοινές δηλώσεις του με τον ιρλανδό ομόλογό του,«Η Ιρλανδία έχει μετατρέψει την κρίση σε επιτυχία», τόνισε ο κ. Σαμαράς, http://www.tanea.gr/news/politics/article/5019247/samaras-tha-akoloythhsoyme-to-epityxhmeno-protypo-ths-irlandias/
«Η Ιρλανδία είχε από δεκαετίες κάνει τη μεγάλη επιλογή της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας και όταν βρέθηκε σε σοβαρή κρίση ήταν και πάλι η ανταγωνιστικότητα και η εξωστρέφεια που την οδήγησαν έξω από τη κρίση. Την επιλογή αυτή της εξωστρέφειας και της ανταγωνιστικότητας κάνει και η κυβέρνησή μας. Θα ακολουθήσουμε το παράδειγμά της Ιρλανδίας και στην άλλη επιλογή τής χαμηλής φορολογίας. http://news247.gr/eidiseis/politiki/samaras_protypos_mas_h_irlandia.2265145.html
Ιρλανδία. Μια μικρή, λίγο πάνω από 4,5 εκατομμύρια κάτοικοι, χώρα του μακρινού βορρά. Μια χώρα φτωχή που κατ’ επανάληψη είχε πληγεί από λιμούς και ιδιαίτερα αυτού του 1846 που είχε σαν αποτέλεσμα 1,5 εκατομμύρια νεκρούς από πείνα. Ιρλανδία. Η χώρα που η πείνα και η φτώχεια οδηγούσαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού της στη μετανάστευση ιδιαίτερα προς τις ΗΠΑ. Η χώρα λάφυρο των Βρετανών που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1921. Αυτά ήσαν εκείνα με τα οποία η η Ιρλανδία απασχολούσε την ιστορία. Αυτά και οι ηρωικές προσπάθειες των Ιρλανδών της κατεχόμενης Βορείου Ιρλανδίας να απελευθερωθούν από τη Βρετανική κυριαρχία.
Όλα αυτά μέχρι και τη δεκαετία του 1990. Ξαφνικά η Ιρλανδία άρχισε να απασχολεί τον τύπο, αλλά και την ιστορία, με κάτι τελείως διαφορετικό από τα προηγούμενα. Με τους μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας της. Ήταν πλέον ο κέλτικος τίγρης. Όλα αυτά όμως μέχρι το 2008 οπότε και κατέρρευσε ο, σε απίστευτο βαθμό, μοχλευμένος τραπεζικός τομέας της με τις ζημιές του να μεταβιβάζονται στο δημόσιο. Η Ιρλανδία ήταν μία από τις χώρες της ευρωζώνης που υποχρεώθηκε, προκειμένου να διασώσει τις τράπεζες και τα συμφέροντα του κεφαλαίου που ήσαν άρρηκτα συνδεδεμένες με αυτές, να παραχωρήσει την εξουσία στην τρόικα. Το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Η Ιρλανδία απασχόλησε και πάλι τον τύπο και το παγκόσμιο ενδιαφέρον αυτή τη φορά εξαιτίας της κατάρρευσής της.
Τον τελευταίο χρόνο η Ιρλανδία προβάλλεται και πάλι σαν το επιτυχημένο παράδειγμα εφαρμογής των πολιτικών λιτότητας και της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής που της επιβλήθηκε σε αντιπαράθεση μάλιστα με την Ελλάδα που δεν είναι ιδιαίτερα υπάκουη και γι αυτό ο λαός της παθαίνει όσα παθαίνει. Το παράδειγμα μάλιστα της Ιρλανδίας προβάλλεται και από το ελληνικό πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου σαν το υπόδειγμα που πρέπει να ακολουθήσει και η Ελλάδα προκειμένου να βρει το δρόμο της ανάπτυξης. Της καπιταλιστικής εννοείται. Ταυτόχρονα η Ιρλανδία και τα όσα εκεί συμβαίνουν, ή λένε πως συμβαίνουν, αποτελεί και μια από τις προπαγανδιστικές συνιστώσες της ελληνικής κυβέρνησης προκειμένου να πειστούν οι πληττόμενοι από την βίαιη επίθεση του κεφαλαίου στην εργασία να κάνουν υπομονή και να περιμένουν την ανάπτυξη που έρχεται.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο συνημμένο αρχείο ή στο eparistera
