Δ.Κ. (εργατικός αγώνας)
Καθώς βαδίζουμε προς τη συγκρότηση κυβέρνησης με κορμό τη ΝΔ, εγχώρια και ξένα κέντρα της ολιγαρχίας έσπευσαν να ερμηνεύσουν το εκλογικό αποτέλεσμα με το μοναδικό τρόπο που τους συνέφερε. “Ο ελληνικός λαός αποφάσισε να δεχτεί τη λιτότητα”. Αυτό είναι το μότο τους. Μόνο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που με τον ένα ή άλλο τρόπο δέχονται τα μνημόνια ως αναγκαιότητα απέσπασαν λιγότερο από το μισό του εκλογικού σώματος, αθροιστικά 42%. Και αυτό το κατάφεραν χάρη στην τρομοκρατική προπαγάνδα ότι τυχόν αμφισβήτηση των μνημονίων θα φέρει την καταστροφή. Οι βασικοί πολιτικοί υπεύθυνοι του δράματος του ελληνικού λαού μόνο λόγω αντιδημοκρατικού εκλογικού νόμου μπορούν να έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή ενώ αποτελούν μειοψηφία στο λαό. Ακόμη και αυτά τα κόμματα όμως αναγκάστηκαν να ελιχθούν προεκλογικά και να σκορπούν ψεύτικες αυταπάτες περί δήθεν αναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων.
Ανεξάρτητα από την τελική μορφή που θα λάβει το κυβερνητικό σχήμα ένα είναι βέβαιο: η επίθεση στο λαό θα συνεχιστεί αμείωτη ακόμη και αν υπάρξουν κάποιες, εντελώς δευτερεύουσες προσαρμογές.
Η επίθεση αυτή θα συνοδευτεί από ένταση της προπαγάνδας, του αντικομμουνισμού, της αντιαριστερής υστερίας. Κυρίως όμως θα συνοδευτεί από την ένταση της καταστολής, της αυθαίρετης αστυνομικής βίας. Ιδιαίτερο ρόλο θα παίξουν οι παρακρατικοί μηχανισμοί της Χρυσής Αυγής. Με κάθε τρόπο θα γίνει προσπάθεια να καμφθεί το αγωνιστικό φρόνημα του λαού. Γιατί ο λαός, μαζί και εκείνο το τμήμα του που ψήφισε τα κυβερνητικά κόμματα υπό τις συνθήκες που προαναφέρθηκαν, δεν είναι διατεθειμένος να ζήσει στην εξαθλίωση και στη φτώχεια. Θα αντιδράσει.
Η απάντηση του λαού θα συγκροτηθεί σε δυο επίπεδα. Το ένα είναι η άμεση αντιμετώπιση της επίθεσης που δέχεται με την ανάπτυξη ενωτικών αγώνων και το δεύτερο αφορά τη συγκρότηση μιας πραγματικά εναλλακτικής πολιτικής πρότασης εξόδου από την κρίση σε όφελος του λαού.
Ενωτικοί, μαζικοί αγώνες
Μεγάλη σημασία έχει για το λόγο αυτό το επόμενο διάστημα η οργάνωση ενωτικών αγώνων των συνδικάτων και των άλλων μαζικών φορέων με βάση τα καυτά προβλήματα του εργαζόμενου και του άνεργου. Απαιτούνται πρωτοβουλίες που θα συνενώσουν στη βάση κάθε εργαζόμενο, ανεξάρτητα από τι ψήφισε με στόχο:
- καμιά παραπέρα μείωση των μισθών, καταβολή των δεδουλευμένων
- άμεση αναπλήρωση των απωλειών του εισοδήματος των τελευταίων ετών που φτάνει το 40%
- καμιά απόλυση εργαζομένου, όχι στη μείωση των ωρών εργασίας με παράλληλη μείωση μισθού
- υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων, αποκατάστασή τους εκεί που παραμερίστηκαν, μη εφαρμογή των σχετικών αντεργατικών νόμων
- κατάργηση όλων των χαρατσιών
- Ανατροπή των μνημονίων και κατάργηση όλων των αντιλαϊκών νόμων που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης
- Μονομερής διαγραφή του χρέους, μη εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ και του ΔΝΤ
- Εθνικοποίηση των επιχειρήσεων που αδυνατούν (ή η ιδιοκτησία τους ισχυρίζεται ότι αδυνατεί) να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους έναντι των εργαζομένων, εγκαθίδρυση εργατικού ελέγχου σε αυτές, δημιουργία δημόσιου φορέα από επιχειρήσεις ομοειδούς αντικειμένου
- Δήμευση της περιουσίας των off shore που υπάρχουν στην Ελλάδα, εθνικοποίηση και εργατικός έλεγχος των τραπεζών και των επιχειρήσεων που έχουν στρατηγική σημασία για την εθνική οικονομία
Πολιτική διέξοδος
Πέρα όμως από την άμεση ανάγκη ανάπτυξης αγώνων, το σημαντικότερο όλων είναι να αρχίσει να διαμορφώνεται μια εναλλακτική πολιτική πρόταση. Αυτή τη στιγμή μεγάλο τμήμα του λαού ευελπιστεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δυνατό να αποτελέσει μια τέτοια λύση. Για τον προσεκτικό παρατηρητή των λόγων και των έργων του πολιτικού αυτού σχηματισμού δεν περισσεύουν αυταπάτες. Είναι φανερό ότι ανεξάρτητα από τη βούληση μεγάλου μέρους των μελών και οπαδών του, η βασική συνισταμένη της ηγετικής του ομάδας δεν υπερβαίνει τα εσκαμμένα, δεν τολμά να τα βάλει πραγματικά με το ξένο και εγχώριο μεγάλο κεφάλαιο. Δεν τολμά να έρθει σε ρήξη με την ΕΕ των μονοπωλίων.
Από αυτή την άποψη επείγει να διατυπωθεί μια πρόταση για τη δημιουργία ενός αντιιμπεριαλιστικού, αντιμονοπωλιακού, δημοκρατικού μετώπου. Μια τέτοια πρόταση θα βοηθούσε τους εργαζόμενους που ακολουθούν τον ΣΥΡΙΖΑ να εξάγουν συμπεράσματα για το που το πάει η ηγεσία του. Θα αποκάλυπτε την ανεπάρκειά της και τους ελιγμούς της. Θα βοηθούσε επίσης, σε μια πορεία, κάποιες δυνάμεις να ριζοσπαστικοποιηθούν και να απεμπλακούν από αυτόν. Θα συνέβαλε επίσης στη συσπείρωση των διάφορων, διάχυτων ριζοσπαστικών δυνάμεων που υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία και που δεν ικανοποιούνται με την προσήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΕ.
Το πλαίσιο για τη δημιουργία ενός μετώπου με τα παραπάνω χαρακτηριστικά έχει προκύψει αβίαστα από την ίδια τη ζωή. Πρέπει οπωσδήποτε να κινείται γύρω από τους εξής πέντε βασικούς άξονες:
- μονομερής διαγραφή του χρέους, άμεση έξοδος από την ευρωζώνη, αντίθεση στις κατευθύνσεις της ΕΕ, έξοδος τελικά από αυτήν
- εθνικοποίηση συνολικά του τραπεζικού συστήματος (και όχι μόνο των ζημιογόνων τραπεζών) με παράλληλη εγκαθίδρυση λαϊκού ελέγχου
- εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας (και πρώτιστα των ΔΕΚΟ) και εγκαθίδρυση μορφών ουσιαστικού λαϊκού και κοινωνικού ελέγχου παράλληλα με τη γενναία φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και τον εργατικό έλεγχο στις επιχειρήσεις.
- απομάκρυνση των αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων από το έδαφος της χώρας, έξοδος από το ΝΑΤΟ
- ριζοσπαστικός εκδημοκρατισμός του δημόσιου τομέα, γενικότερα των συνταγματικών θεσμών, του πολιτικού συστήματος, του εκλογικού συστήματος, της Δικαιοσύνης, των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας, όλων των δημόσιων υπηρεσιών και κρατικών μηχανισμών.
http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-01-31/300-2012-06-19-11-44-22
