Η μάχη των πιο κρίσιμων μεταπολεμικών πολιτικών εκλογών είναι στο τέλος της !
Όποιο και νάναι όμως το αποτέλεσμα, ο Λαός, αυτός ο φτωχολαός που δεν καταλάβαινε από τέτοια“ που λέει οΜακρυγιάννης, έχει επί της ουσίας και στην ουσία ήδη νίκες
Γιατί σε αυτή την εκλογική μάχη Fast track των 25 ημερών
η νεολαία έφτυσε την αμερικάνικήή τσιχλόφουσκα της αδιαφορίας και του σταρχιδισμου – για να δανειστούμε το λεξιλόγιο της-
και ξαναμπήκε, με διάφορες ταχύτητες και πολλαπλές συνειδήσεις είναι αλήθεια, στην πολιτική. Γιατί ακόμη και στον καναπέ, οι παρακμιακές θεωρίες περί του τέλους της Ιστορίας,
του τέλους της πολιτικής,
του τέλους των μεγάλων οραμάτων, αφηγήσεων και κυρίως αγωνιστικών αναμετρήσεων,
βρήκαν τη θέση τους στα ανέκδοτα του Μπόμπου αδικώντας την ευφυΐα του!
Χτες το βράδυ ο τραπεζίτης πρωθυπουργός της χώρας συγκάλεσε το υπουργικό συμβούλιο και παρέδωσε ένα 7σέλιδο υπόμνημα!
Σε αυτό υπενθυμίζει προς όλους,
στα κόμματα του μνημονίου,
το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ,το ΛΑΟΣ,
ως και τη βρυξελιώτικη Χρυσή Αυγή που είναι υπέρ του ευρώ και της ευρωπαϊκής ένωσης και κατά του Αχμέτ
υπενθυμίζει στα γιαλαντζί αντιμνομονιακά κόμματα
σύμπασα την φιλοευρωπαϊκή Αριστερά
αλλά και απειλητικά προς τον αγωνιζόμενο Λαό και συνολικά στην Αριστερά,
τις υποχρεώσεις που απορρέουνν από τα γραφέντα και υπογραφέντα.
Το υπόμνημα θέτει το δίλημμα ΕΕ ή χάος, ευρώ η φτώχεια!
Η ζημιά πουχουν κάνει οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και τα κέντρα εξουσίας είναι πως έχουν επιβάλλει μια ιδιότυπη χούντα στο ίδιο το μυαλό και στη συνείδηση του ελληνικού Λαού, μια μονολιθική ολοκληρωτική σκέψη που απαγορεύει οποιαδήποτε σκέψη έξω από την ΕΕ.
Δημιούργησαν μια τέτοια εικονική πραγματικότητακκαιδηση που κοντέψαμε να πιστέψουμε πως τα Σάλωνα είναι προάστιο των Παρισίων, πως ανάμεσα στη Ελλάδα των Βαλκανίωνταν και της Ανατολής και την Αυστρία δεν υπάρχουν ο Αλβανικός ο Βουλγάρικος ο Τυνισιακος ο Αιγυπτιακός Λαός του μπουλαγρί του μπουζουκιού του μπαγλαμά και του κλαρίνου αλλά οι Βρυξέλλες και το Βεολίνο.
Αυτός ο μηχανισμός των τοκογλύφων και των πλέον επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου είναι που οργανώνει, σχεδιάζει και προωθεί αυτή την υπεραντιδραστική πολιτική που ζουν στο πετσί τους οι λαοί της Ευρώπης η Ευωπη.
Αυτός ο μηχανισμός πρέπει να διαλυθεί! Αυτός ο μηχανισμός καταρρέει στα μάτια του κόσμου της εργασίας. Αυτόν τον μηχανισμό επιχειρούν τμήματα της Αριστεράς
Η ΔΗΜΑΡ, το σύγχρονο ΠΑΣΟΚ αλλά χωρίς το ριζοσπαστισμό του ζιβάγκο
και ο Τσίπρας – ανάλογα και στο που κάθεται – από μήνα σε μήνα και εβδομάδα την εβδομάδα – η μπίλια των πολιτικών του προτάσεων
αυτό τον μηχανισμό επιχειρούν όχι να αναστρέψουν αλλά να του προσδώσουν ανθρώπινο – όπως ισχυρίζονται πρόσωπο!
Στο υπόμνημα του ο τραπεζίτης υπενθυμίζει μια σειρά μέτρων συνολικής κοινωνικής βαρβαρότητας που δεν είναι απλά μια πολιτική επιλογή των κυρίαρχων κύκλων ή κάποιο αυτόματο αποτέλεσμα μόνο των αρνητικών συσχετισμών που δημιουργήθηκαν από την τεράστιας σημασίας ήττα και τον εκφυλισμό τελικά του κομμουνιστικού κινήματος του περασμένου αιώνα και τη φιλελεύθερη μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας.
Αυτά συνθέτουν μια βάση στήριξης της προωθούμενης κανιβαλικής πολιτικής που εγκαινιάστηκε ήδη από τις τελευταίες δεκαετίες του περασμένου αιώνα!.
Η προωθούμενη πολιτική στην οργάνωση της εργασίας, στις αμοιβές και της γενικευμένης ιδιωτικοποίησης – επιχειρματικοποίησης όλων των κοινωνικών αγαθών, που κλιμακώνεται και ξεγυμνώνεται με αφορμή την κρίση και συνοδεύεται με τη συνολική αντιδραστική μετάλλαξη της αστικής δημοκρατίας, τη συγκρότηση ενός αστυνομικού «Κράτους-Λεβιάθαν» της γενικευμένης παρακολούθησης και καταστολής, στο όνομα της πάλης εναντίον της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας
αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό,
ουσιαστική,
θεμελιώδη και αναγκαία πλευρά των κυρίαρχων χαρακτηριστικών της σύγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας.
Μόνιμη πολιτική που προωθείται και θα προωθείται μέσα από διαφορετικές ιστορικές «τακτικές» και πολιτικές, ανάλογα με τις παλίρροιεςς και τιςάμπωτις του εργατολαϊκού κινήματος.
Σε αυτές τις πολιτικές, αν δεν ανατραπούν, η επιβίωση δεν θα είναι πλέον το αντίθετο του θανάτου, αλλά το αντίθετο της ζωής!
Η συνειδητή αυτή ποιοτική κλιμάκωση της στρατηγικής τους συνιστά μια τρομακτική απειλή για την ειρήνη, την επιβίωση, τις ελευθερίες, για όλα τα δικαιώματα των καταπιεσμένων, τις κατακτήσεις του κοινωνικού πολιτισμού της ανθρωπότητας.
Σε αυτόν τον επερχόμενο κανιβαλικό καπιταλισμό της πρωτοφανούς επιστημονικής, τεχνολογικής ανάπτυξης και του επελαύνοντος σκοταδισμού,
του αμύθητου πλούτου και της ανείπωτης φτώχειας,
ο αγώνας για μια σύγχρονη ζωή θα απαιτεί είτε την πλήρη παράδοση των όπλων είτε το σύγχρονο συλλογικό παρατεταμένο και αποφασιστικό αγώνα ως το τέλος!
Οι προωθούμενες πολιτικές του μαύρου μετώπου τραπεζιτών ΕΕ ΔΝΤ ΝΔ ΠΑΣΟΚ και των ακροδεξιών συμπληρωμάτων κονιορτοποιούν τις ανέξοδες λύσεις,!
Εύκολες διαδρομές και ανέξοδες λύσεις, του συρμού, καταμεσής μάλιστα της τέταρτης μεγαλύτερης διεθνούς κρίσης στην ιστορία του καπιταλισμού, και καταμεσής της προωθούμενης και επιδιωκόμενης – με σχέδιο και πρόγραμμα- πολιτικής δεν υπάρχουν! “
Ψεύτικα λόγια σου τάζουν οι Ψεύτες και οι φίλοι σου κρύβουν την Αλήθεια! υπενθυμίζουν αντάμα ο Μίκης του αγώνα και της αλήθειας και ο ποιητής της ελπίδας, ο Μανόλης Αναγνωστάκης!
Εύκολες λύσεις λοιπόν δεν υπάρχουν!
Υπάρχουν όμως αναγκαίες φιλολαϊκές ή φιλοκαπιταλιστικές λύσεις!
Και φιλολαϊκές λύσεις χωρίς το Λαϊκό εργαλείο επίλυσης τους δεν υπήρξαν, δεν υπάρχουν, και δεν θα υπάρξουν ποτέ!
Ένα αναγεννημένο εργατικό κίνημα και μια Αριστερά που θα τιμά την ιστορία της και γι αυτό θα την κρίνει, θα γνωρίζει την εποχή γιατί αλλιώς το όποιο πρόγραμμα θάναι φτερό στον άνεμο, δημόσια θα συνομιλεί με επιδίωξη την υπηρέτηση του Λαού
αυτά είναι το καθοριστικό εργαλείο φιλολαϊκής λύσης!
Αυτό διδάσκει η Ιστορία!
Στη σοβαρότερη μεγάλη κρίση, την κρίση του 1873- 95 με τα απρόσμενα και απροσδόκητα επεισόδια, στο τέλος αυτής της 25ούς διαπάλης,
μέσα στον αναβρασμό των σχολών σκέψης, των παραδόσεων και των συλλογικών αγώνων, αναπτύσσεται μια δυναμική στο εργατικό κίνημα που, αντί της μείωσης μισθών και κοινωνικών παροχών, αποσπά από τις αστικές κυβερνήσεις
25-31% αυξήσεις στους μισθούς,
την ψήφιση σπουδαίων κοινωνικών νόμων που αφορούν το χρόνο εργασίας,
την εβδομαδιαία αργία,
την υγιεινή και ασφάλεια.
τη σύνταξη
και 8-10 ώρες δουλειά αντί των 12-14- 16ώρες και από τα δώδεκα που επιχειρούσαν τότε οι μεγαλοεργοδότες καταμεσής μάλιστα της ανακάλυψης και εφαρμογής των τότε καινούριων μηχανών με την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού και της τελειοποίησης των ατμομηχανών!
Κανείς δεν θυμάται τις αστικές κυβερνήσεις που λύγισαν στο εργατικό κίνημα! Η συντριπτική όμως πλειοψηφία του Λαού και της νεολαίας,
σύμπασα η Αριστερά τιμά – τίμησε την 1η Μάη- το λαϊκό εργαλείο επιβολής φιλολαϊκής Λύσης που βοήθησε την ανθρωπότητα να ζει ανθρωπινότερα!!
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λοιπόν αποκαλύπτει αυτό που αντικειμενικά υπάρχει!
Ο καπιταλισμός έχει πρόβλημα
Το πρόβλημα είναι ο καπιταλισμός!
Και γι αυτό,
η Λύση δεν μπορεί παρά να στρέφεται ενάντια στα γενεσιουργά αίτια της!
Το μαύρο μέτωπο των κυβερνώντων και τα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσις, δεν διστάζουν να ξευτελίσουν όλο το πολιτικό τους προσωπικό από το 74 και μετά , αρκεί να μη πάει το μυαλό των ανθρώπων στην ουσία του πράγματος!
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν παράγεται τόσο πλούτος, ποτέ ξανά δεν αναπτύχθηκαν τόσο ραγδαία η επιστήμη και η τεχνολογία ώστε ο κόσμος της εργασίας
να μπορεί να δουλεύει μόνιμα και σταθερά τρεις τέσσερις ώρες την ημέρα, να αμείβεται καλά και να παράγει πολλά και καλά προϊόντα
Το σύνολο όμως των μέτρων που παίρνονται από τις κυβερνήσεις – πριν τη κρίση και με αφορμή την κρίση – εκτός των άλλων- στοχεύουν ακριβώς στο να ματαιωθεί το ραντεβού του ανθρώπου με τις νέες εκπληκτικές δυνατότητες της νέας εποχής!
Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις της παρακμής,
όπως τα γερασμένα μαλάκια που έχοντας εξαντλήσει το περιβάλλον τους και έχοντας εξαντληθεί τα ίδια και τρέφονται από τα πλοκάμια τους, κατασπαταλούν για να επιβιώσουν το ανόργανο σώμα του ανθρώπου , τη Φύση, τις ίδιες τις ανθρώπινες δυνάμεις της εργασίας!
Η οριστική λύση απέναντιι σε αυτή την κατάσταση- η λύση απέναντι στο επιπλέον δεδομένο πως ένα παιδί που ζει τη σημερινή λαίλαπα μετά από 30-40 χρόνια, αφού κάθε 35- 40 χρόνια εκδηλώνεται μια ανάλογη κρίση, θα την ξαναζήσει μαζί με τα παιδιά του, είναι ο σοσιαλισμός – όχι δα αυτός που ζήσαμε – αλλά του 21ου αιώνα.
Την πρόταση μας αυτή την καταθέτουμε ως πρόταση ενότητας και προοπτικής και όχι χωρισμού και αλληλοσπασραγμού
αφού καμιά ΑΝΤΑΡΣΥΑ-
κανένα ΚΚΕ-
κανένας ΣΥΡΙΖΑ
αλλά ο ίδιοςς ο Λαός με την συλλογική ενωτική δράση και έμπνευση της Αριστεράς του 21ου αιώνα θα τηνπραγματοποιήσειι!
Αυτό λοιπόν είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ!, Αυτή είναι η πολιτικής της!
Είναι άμεσο πρόγραμμα ανακούφισης του Λαού που θα καταθέσει ο Αλέξανδρος Γεωργίου με ένα κίνημα με παρόν, επιδίωξη και προοπτική που θα περιγράψει ο Γιάννης!
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ένα ένα ενωτικό, πολιτικό μέτωπο που επειδή γνωρίζει το βαθος, την έκταση, τη ιάρκεια της κρίσεις, τους κινδύνους από την προωθούμενη πολιτκή και τις δυαντότητες της εποχής,
επιχειρεί να ενώσει την Αριστερά και το εργατικό κίνημα σε ένα δρόμο του παροντοε και του μέλλοντος!
Καλούμε τους αγωνιστές όλων των γεννιιών
το σύγχρονο αισθητό, κρίσιμο τμήμα εργαζομένων που κινείται για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και τη δημιουργία – με την κυριολεκτική έννοια του όρου – μιας σύγχρονης Αριστεράς ενωμένης με το Λαό και το σκοπό ύπαρξη της-
Τις επιμέρους «ιστορικές γενιές», που έχουν την αγωνιστική εμπειρία από τη συνταρακτική πορεία των δεκαετιών μετάβασης στη σημερινή κατάσταση,
τους πολυάριθμους λαϊκούς αγωνιστές που δεν προσαρμόστηκαν στο μικρότερο κακό, που δεν βυθίστηκαν στη μοιρολατρία της διαρκούς αβεβαιότητας και του αιώνιου αυτοστοχασμού,
Καλούμε τους ανθρώπους του μόχθου που απομακρύνονται από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ γιατί είδαν και γνώρισαν,
όχι μόνο να μη «τα διπλώσουν» σε αυτές τις δύσκολες στιγμές αυτής της σκληρής και σχετικά παρατεταμένης μάχης, αλλά να αναβαθμίσουμε από κοινού τη συμβολή
για να ανασάνει ο λαός,
να αναχαιτιστεί και ανατραπεί η προωθούμενη πολιτική, με νου, συνείδηση, σχέδιο και προοπτική!
Τους καλούμε με λίγα λόγια να πάρουν τη δικιά τους θέση που τους περιμένει στη κυβέρνηση του κινήματος! Όχι στα υπουργεία της Βάρκιζας και του 89 που διέλυσαν το κίνημα, όχι στα υπουργεία των ιταλικών και γαλλικών κυβερνήσεων της παγκόσμιας δυσφήμισης της Αριστεράς και του Λαού που την εξαφάνισαν δυο φορές αλά στο υπουργείο των υπουργείων – στο υπουργείο των Λαϊκών αγώνων!:
Ανταρσία λοιπόν στο Καράβι, Ανταρσία παντού,
στην κουζίνα, στις μηχανές, στα αμπάρια , στο κατάστρωμα, στην αίθουσα πλοήγησης, Ανταρσία ως το τέλος!
