Γιώργος Π. Τριανταφυλλόπουλος
Η ελληνική οικονομία και οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ήσαν οι πρώτοι που δέχτηκαν την επίθεση του διεθνούς αλλά και του εγχώριου κεφαλαίου καθώς ο καπιταλισμός εισερχόταν σε μια νέα φάση της γενικευμένης κρίσης του μετά το 2008. Τη φάση της κρίσης δανεισμού.
Αν και η επίθεση δεν ήταν νέα, οι απαρχές της μπορούν να εντοπιστούν στη δεκαετία του 1970 στις πιο αναπτυγμένες χώρες, αυτή καλύφθηκε μερικώς κάτω από την πιστωτική και τη χωρική επέκταση. Καθώς η αδυναμία πραγματικής ανάπτυξης έπαιρνε όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις, στις αναπτυγμένες χώρες, τα παρασιτικά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού εντείνονταν επιβάλλοντας την απόλυτη κυριαρχία τους.
Στην Ελλάδα μια σειρά από ανισορροπίες εντάθηκαν καθώς οι επιπτώσεις από την υιοθέτηση του ευρώ παρόξυναν τα αρνητικά χαρακτηριστικά του κρατικοδίαιτου και παρασιτικού ελληνικού καπιταλισμού.
Η άμεση απάντηση του κεφαλαίου ήταν η ραγδαία και εξαιρετικά βίαιη εσωτερική υποτίμηση προκειμένου να αποκαταστήσουν τις ανισορροπίες που προκλήθηκαν και εξ αιτίας της υιοθέτησης του ευρώ μια και η υποτίμηση του νομίσματος δεν υπήρχε ως επιλογή.
Στο διάγραμμα 1 βλέπουμε την χρονική μεταβολή της ισοτιμίας της δραχμής κατά τη δεκαετία του 1990 και στο διάγραμμα 2 την πραγματική ενεργό συναλλαγματική ισοτιμία της μετά την υιοθέτηση του ευρώ.
Η συνέχεια του άρθρου εδώ: eparistera ή στο συνημμένο αρχείο
