Τάσος Σταυρόπουλος*
Το ποτάμι δεν κυλά
έχει ξεχάσει τη θάλασσα
Κι όμως υπάρχει η θάλασσα
(Γιώργος Σεφέρης)
-
20 χρόνια το καπιταλιστικό σύστημα, χωρίς αντίπαλο δέος, προλεταριοποιεί μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Ακόμη και τη μεσαία τάξη στη χώρα μας που ήταν ο στυλοβάτης των κομμάτων εξουσίας. Η αρχή με την παγκοσμιοποίηση. Τώρα με την χρηματιστηριακή- οικονομική κρίση. Χωρίς φερετζέ η κυβέρνηση Παπανδρέου πρώτα, και στη συνέχεια του Παπαδήμου, με τον αέρα της τρικομματικής στήριξης επιχειρεί να κινεζικοποιήσει τους εργαζόμενους. Τα χτυπήματα είναι πολλά. Ίσως είναι η πρώτη φορά που οι εργαζόμενοι δέχονται τόσα πολλά χτυπήματα και οδηγούνται στην εξαθλίωση, και η αριστερά από την άλλη να φαίνεται ανεπαρκής και ανήμπορη να αντιδράσει. Να το πούμε καθαρά. Όσο αγριεύει το σύστημα και οδηγεί τους εργαζόμενους στην κόλαση των πρώτων βιομηχανικών χρόνων, τόσο φαίνεται η αναντιστοιχία της αριστεράς. Ο κόσμος είναι μουδιασμένος και χωρίς ελπίδα.
-
Ανατροπή της κυβέρνησης, ανατροπή της πολιτικής της ΕΕ και ΔΝΤ σημαίνει ο λαός στους δρόμους και η αριστερά μαζί το λαό να δίνει ελπίδα και προοπτική. Το μέτωπο λοιδορήθηκε γιατί κάλεσε ο λαό στους δρόμους και τις πλατείες. Μέσα από τους αγώνες υπάρχει ελπίδα να ξαναγεννηθεί η πίστη στην αλλαγή, η βεβαιότητα της νίκης, το πρόπλασμα νέων δυνάμεων χωρίς τα κουσούρια του παρελθόντος. Το Μέτωπο χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας κάλεσε τα κόμματα και τις οργανώσεις της αριστεράς, συλλογικότητες σε διάλογο για την υπέρβαση πρώτα – πρώτα των αδυναμιών της αριστεράς. Το απαιτούν εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, εργαζόμενοι των 500 € , χωρίς ωράριο, χωρίς ασφάλιση, χωρίς ελπίδα.
-
Το Μέτωπο επιμένει παρά τα πενιχρά αποτελέσματα. Μικροκομματικές σκοπιμότητες υπερισχύουν πολλές φορές. Αλλά η ελπίδα δεν έχει χαθεί. Γιατί είναι απαίτηση του λαού και πέρα από την αριστερά και όλων εκείνων που βλέπουν ότι θυσιάζονται στο βωμό των αγορών και δε θα έχουν σε λίγο τίποτα να χάσουν παρά την εξαθλίωση και τη δυστυχία τους.
-
Για να μην υπάρχει ίχνος μικροκομματικής σκοπιμότητας, το Μέτωπο λέει όχι στη συμμετοχή των εκλογών, αν δε αλλάξουν οι συνθήκες, αν δεν υπάρξουν προϋποθέσεις για μια πλατιά ενότητα με «ανατρεπτική προγραμματική βάση» για ανατροπή της τρόικας. Θα ήταν πλήγμα για την αξιοπιστία του Μετώπου, αν επιχειρώντας να καταγράψει τις δυνάμεις του επιζητούσε να αλιεύσει ψήφους σε ένα κατακερματισμένο κόσμο της αριστεράς. Θα ήταν σαν να αναιρούσε τον εαυτό του και να επεδίωκε να επιβιώσει στήνοντας το δικό του μαγαζί. Οι χιλιάδες εργαζόμενοι μάταια θα περίμεναν εξηγήσεις από ένα μέτωπο που από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής πρόταξε τη συγκρότηση ενός μετώπου για την ανατροπή της σημερινής πολιτικής της τρόικας. Όσο και αν φαίνεται ριψοκίνδυνο, η παρουσία του μετώπου είναι ταυτισμένη με τη μετωπική ενότητα, με την ανάληψη πρωτοβουλιών για την ενότητα της αριστεράς πάνω σε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα που θα δίνει διέξοδο. Ίσως η μη αυτόνομη κάθοδος στις εκλογές , για το Μέτωπο να είναι πλεονέκτημα που θα του επιτρέψει χωρίς καχυποψία να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ενός μετώπου ανατροπής.
-
Στην Πανελλαδική συνάντηση -η θέση για το Ευρώ θα τεθεί επί τάπητος. Κατά τη γνώμη μου η θέση για αποχώρηση από την ευρωζώνη και την ΕΕ θα κυριαρχήσει στη συνάντηση του μετώπου. Η πιθανή διάλυση της ευρωζώνης ίσως επιταχύνουν τις εξελίξεις και η αποχώρηση πρέπει να γίνει με τους όρους του εργατικού κινήματος και όχι με τους όρους των πιστωτών. Η ρήξη με την ΕΕ και την ευρωζώνη έχει μια διάσταση πολιτική και μια οικονομική.
-
Πολιτική : Η χώρα μας δεν μπορεί να συμμετέχει σε μια Ευρώπη που αναβιώνει το αποικιοκρατικό της παρελθόν (περίπτωση Λιβύης) και ανατρέπει τις παραδοσιακές σχέσεις του λαού μας με κατατρεγμένους λαούς. («Υποδοχή»Παπούλια στα παλαιστινιακά εδάφη και οι αντιδράσεις των Παλαιστινίων ).
-
Οικονομική : Η ΕΕ οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε μια ένωση κρατών με σκοπό την εξαθλίωση των εργαζομένων στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης που απαιτεί εξαθλιωμένους εργαζόμενους, για να αντέξουν οι βιομηχανικές χώρες το σκληρό ανταγωνισμό σήμερα της Κίνας, αύριο ίσως της Ινδίας, και έπεται συνέχεια. Να μην επεκταθώ στη διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας. Ενωμένη Ευρώπη νοείται σοσιαλιστική. Καπιταλιστική ενωμένη Ευρώπη = κινεζικοποίηση εργαζομένων. Μνημόνια και μισθοί 500€.
* (Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα «Δρόμος» της αριστεράς, Σάββατο 17 ΔΕΚ.2011, εν όψει της 2ης πανελλαδικής του ΜΑΑ)
peite anoixta ti skefteste paidia