Γιώργος Π. Τριανταφυλλόπουλος
(αναδημοσίευση απο eparistera)
Κατά τις δεκαετίες του 1990 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000 τους έλεγαν πως η χειμαζόμενη και ξεκληριζόμενη αγροτιά τους ταλαιπωρεί κλείνοντας τους δρόμους ενώ ζει με επιδοτήσεις. Κι αυτοί τους πίστευαν. Οι αγρότες είχαν άδικο φυσικά γιατί αρνούνταν να δουλεύουν μέσα στο ήλιο, τη βροχή, το κρύο και τη ζέστη για να ταΐζουν όλους αυτούς τους σπουδαίους! Μέσα σε ένα, όλο και εντεινόμενο και αυτοτροφοδοτούμενο, κλίμα διάρρηξης της ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης και ενίσχυσης της εγωπάθειας και των ατομικών λύσεων οι προσπάθειες διαχωρισμού αλλά και αντιπαλότητας μεταξύ των εργαζόμενων έβρισκε πρόσφορο έδαφος. Και η εξουσία συνέχιζε το καταστροφικό έργο της. Όταν αυτό ολοκληρώθηκε τους είπαν πως φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι και πως χρειάζονται μικρότερο κράτος. Και αυτοί τους πίστεψαν. Οι άφρονες δε σκέφτηκαν πως το κράτος μικραίνει με λιγότερους δάσκαλους, λιγότερους γιατρούς και νοσηλευτές, λιγότερες κοινωνικές υπηρεσίες. Γιατί φυσικά δε μιλούσαν για λιγότερους φόρους στους εργαζόμενους ούτε για λιγότερους αστυνομικούς. Μόλις ξεκίνησε κι αυτή η διαδικασία με τους ανόητους να επιχαίρουν ήρθε και η σειρά των υπολοίπων. Στόχος ήσαν όλοι αλλά δε το είχαν καταλάβει όσο οι κρατούντες προετοίμαζαν το κλίμα.
Τελευταίος χρονικά στόχος, αλλά από τους πρώτους σε σημασία, ήταν οι μισθοί και τα δικαιώματα των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα. Όπλο και πάλι η συκοφαντία και κάτι αόριστες και παραπλανητικές λέξεις. Για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας και την ραγδαία μείωση των αποδοχών και των εισοδημάτων φταίει τώρα το υψηλό μισθολογικό κόστος στον ιδιωτικό τομέα το οποία και οδηγεί σε έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Έτσι λένε. Αν θα συνεχίσουν να γίνονται πιστευτοί και τώρα, μετά από όσα έχουν προηγηθεί, είναι μάλλον αμφιλεγόμενο. Ας προσπαθήσουμε να δούμε όμως αν έχουν, έστω και στο ελάχιστο δίκιο, οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου. Είναι πράγματι ψηλοί οι μισθοί στην Ελλάδα; Είναι ψηλό το μισθολογικό κόστος; Είναι υπέρογκες οι εργοδοτικές εισφορές; Είναι χαμηλή η παραγωγικότητα της εργασίας; Τι φταίει για την αδυναμία της ελληνικής παραγωγικής μηχανής;
Ας περάσουμε λοιπόν τώρα στην παράθεση των στοιχείων αρχίζοντας από το ύψος των μισθών. Φυσικά η αναφορά ενός αριθμού δε λέει απολύτως τίποτα αν δε συγκρίνεται με κάποιους άλλους αριθμούς. Και η σύγκριση, για να είναι νόμιμη, πρέπει να γίνεται μεταξύ ομοειδών. Και τα ομοειδή είναι οι οικονομίες που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο ανάπτυξης με την ελληνική οικονομία. Δηλαδή η ομάδα των αναπτυγμένων χωρών. Μια διαδικασία μείωσης των πραγματικών μισθών βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη στις αναπτυγμένες χώρες από τη δεκαετία του 1970, αρχής γενομένης από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Η διαδικασία αυτή πέρασε στις υπόλοιπες αναπτυγμένες χώρες κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990. Στην Ελλάδα η διαδικασία μείωσης των πραγματικών μισθών ξεκίνησε κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980 όπως φαίνεται και στο επόμενο διάγραμμα. (Μια πιο αναλυτική παρουσίαση στο Το χρέος και τα αίτιά του. Α) Το οικιακό χρέος http://eparistera.blogspot.com/2010/11/blog-post_29.html)
Ολόκληρο το άρθρο στο συνημμένο αρχείο
