Την Κυριακή 17/8/2014 o εργαζόμενος στη ΔΕΗ Θανάσης Αναστόπουλος, ενώ επιχειρούσε να αποκαταστήσει βλάβη σε Εκσκαφέα, χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα 6KV με αποτέλεσμα να αφήσει ακαριαία την τελευταία του πνοή εν ώρα υπηρεσίας, στο ορυχείο Ψαθιού του Λιγνιτικού Κέντρου της ΔΕΗ στην Μεγαλόπολη.
Τη λύπη τους θα την εκφράσουν όλοι. Πολλοί θα πουν ‘’η κακιά στιγμή, ήταν ένα τραγικό ατύχημα’’. Κάποιοι λιγότεροι ‘’ας πρόσεχε’’…
Για τα τι και τα πώς γνωρίζουν καλύτερα οι συνάδελφοί του. Σε ανακοίνωσή του το ΣΕΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη», αναφέρει σχετικά:
‘’Κάθε εργατικό ατύχημα έχει τις δικές του ιδιαίτερες αιτίες που πρέπει να διερευνηθούν και να βγουν τα ανάλογα συμπεράσματα όμως όλα έχουν κάποιες κοινές συνισταμένες, κάποιες κοινές αιτίες που δημιουργούν τις προϋποθέσεις και το περιβάλλον για να έρθει κάποια στιγμή το μοιραίο!
• Η τεράστια μείωση του προσωπικού ιδιαίτερα στα μέτωπα παραγωγής που ξεπερνά το 150% και εντάθηκε μετά την απαγόρευση των προσλήψεων από Τρόικα και κυβέρνηση
• Η εντατικοποίηση της εργασίας αφού κάθε εργαζόμενος πρέπει να κάνει τη δουλειά δυο και τριών εργαζόμενων κάτω από αντίξοες εργασιακές συνθήκες
• Η μείωση έως και πλήρη εγκατάλειψη των συντηρήσεων του εξοπλισμού
• Η έλλειψη ανταλλακτικών και αναλώσιμων υλικών
• Η έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας (γάντια, άρβυλα, φόρμες)
• Η παντελής απουσία ελεγκτικών μηχανισμών
• Το εργασιακό στρες που εντείνεται λόγω οικονομικών προβλημάτων των εργαζομένων που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν πλέον ακόμα και στα αυτονόητα (πληρωμές δανείων, σπουδές παιδιών, χαράτσια κλπ)
• Η απουσία συνδικαλιστικής παρέμβασης λόγω αδράνειας και σωστού ταξικού προσανατολισμού των συνδικάτων ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα’’
Ίσως κάποιοι να μη κάνουν καν τον κόπο να διαβάσουν τις πολύ συγκεκριμένες αναφορές και καταγγελίες του συνδικάτου.
Ας θυμηθούμε κατ’ αρχήν πως δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει θανατηφόρο ‘’συμβάν’’ στη ΔΕΗ. Σταχυολογούμε πρόχειρα:
‘’Δυστυχώς για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης γινόμαστε μάρτυρες ενός θλιβερού γεγονότος με έναν συνάδελφο πατέρα δύο παιδιών να χάνει άδικα την ζωή του’’. (από ανακοίνωση της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ στις 17/8/2014).
”Δεύτερο θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα» σε 3 μέρες συνέβη στα ορυχεία της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα (ημερήσιος τύπος 18/2/2014).
”Πάνω από 50 νεκρούς εργαζόμενους από εργατικά “ατυχήματα”, τα τελευταία 30 χρόνια, μετράει η ΔΕΗ στην περιοχή μας-Πτολεμαϊδα‘ (ημερήσιος τύπος 29/12/2012).
”ΔΕΗ: Εξι θανατηφόρα από την αρχή του χρόνου” (ημερήσιος τύπος 9/6/2009).
”Βαρύ φόρο αίματος έδωσε η εργατική τάξη χτες, καθώς ένας 33χρονος τεχνίτης της ΔΕΗ σκοτώθηκε, καθώς εργαζόταν σε υποσταθμό, ανεβάζοντας σε 10 τα θανατηφόρα ατυχήματα στο χώρο της ΔΕΗ μέσα στο 1999” (ημερήσιος τύπος 19/6/1999).
Αντί να συνεχίσουμε στο μακάβριο κατάλογο, θα κάνουμε τρία σχόλια:
Περί ”προνομίων” και ”συντεχνιών”: Θυμάται κανείς τα παραπάνω όταν αναμασά στα χείλη του όσα χώνει στα αυτιά του η άθλια προπαγάνδα των κυβερνώντων περί ”προνομιούχων” εργαζομένων και ”συντεχνιών που κυβερνούν την Ελλάδα”;
Περί ”συνδικαλιστών”: Ο Θανάσης Αναστόπουλος και πρόεδρος του Σωματείου Ορυχείων – Σταθμών ΔΕΗ-Μεγαλόπολης,πατέρας δύο παιδιών, ενώ ανέμενε και το τρίτο. Δεν πάει πολύ να λασπώνουν τους πάντες με τα παραμύθια περί ”ανεπάγγελτων συνδικαλιστών”;
Περί ιδιωτικοποίησης και ”εργολαβιών”: Υπάρχει ένας μαγικός τρόπος για την κυβέρνηση να μειώσει τα θανατηφόρα ατυχήματα στη νέα ”ΔΕΗ”. Πολύ, απλά, με το να μη τα μετράει, καθώς αυτά θα χάνονται μεταξύ των διαφόρων ιδιωτικοποιημένων κομματιών, των εργολαβιών, υποεργολαβιών και πάει λέγοντας. Τότε τα νούμερα θα υγιαίνουν, ενώ οι εργαζόμενοι θα πεθαίνουν…
Δεν είναι όμως ανάγκη να έχουμε θάνατο για να θυμόμαστε τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ. ”Πεθαίνουν κάθε μέρα”, με ένα τρόπο που δε μπορεί να μετρήσει καμία στατιστική. Η συζήτηση και η δράση όμως, μπορεί να βοηθήσει ώστε το διαρκές μοιρολόι να μετατραπεί σε συλλογική συνείδηση όχι μόνο οργής και αγανάχτησης, αλλά και πεποίθησης για την ανατροπή της κοινωνικής αθλιότητας που βλέπει τους εργαζόμενους σαν κόστος ή σαν ”πόρο” και όχι κυρίαρχους του εαυτού τους, της δουλειάς τους, του πλούτου τους και της δημιουργίας τους.
Το παρακάτω σημείωμα, θα μας βοηθήσει….











Φωτογραφίες: Γρηγόρης Δάλλης