Σε δύο βάρκες πατάει ο Τσίπρας. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ FM, στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, λέει: "Διότι αν το δίλημμα κύριε Αδαμόπουλε και κύριε Ξενάκη είναι ευρώ της κοινωνικής λεηλασίας ή δραχμή της κοινωνικής καταστροφής εμείς σε αυτό το δίλημμα δεν έχουμε κανένα λόγο να επιλέξουμε το ένα ή το άλλο." Πώς, κύριε, δεν έχεις να επιλέξεις; Μα αυτό είναι το μεγάλο δίλημμα. Δεν μπορείς να είσαι ταυτόχρονα και στις δύο όχθες, πρέπει να διαλέξεις…Ιδού η επίμαχη ερώτηση και η αμφιλεγόμενη απάντηση:
"- Κύριε πρόεδρε, εγώ θα επιμείνω στο προηγούμενο ερώτημά μου. Πιστεύετε ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη;
Νομίζω ότι η τοποθέτησή μας ως προς αυτό ήταν σαφής και είναι σαφής. Η Ελλάδα οφείλει να εξαντλήσει κάθε θετικό προνόμιο που μπορεί να έχει από την ισότιμη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη. Όμως μέχρι στιγμής δεν έχει εξαντλήσει κανένα θετικό και μόνο αρνητικά εισπράττει.
Η Ελλάδα λοιπόν θα πρέπει, ανεξαρτήτως του αν ο κύριος Σαρκοζί θεωρεί ότι μπήκαμε με το σπαθί μας ή όχι είμαστε ένα ισότιμο μέλος, κι ως ισότιμο μέλος αυτή τη στιγμή έχουμε ένα πολύ ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί και πλεονέκτημα το οποίο δεν έχουμε αξιοποιήσει. Το γεγονός ότι αν εμείς καταρρεύσουμε οικονομικά τότε ως ντόμινο θα καταρρεύσει και ολόκληρη η Ευρωζώνη. Και μη με βάλετε να το αναλύσω αυτό, έχει φανεί άλλωστε από τις τελευταίες εξελίξεις. Μόνο και μόνο από την αντίδραση που είχαν στην πρόταση Παπανδρέου για δημοψήφισμα -ανεξάρτητα του λόγου για τον οποίο την έκανε- ώστε μέχρι και ο Ομπάμα βρέθηκε από τις ΗΠΑ στις Κάννες να μιλά για το δημοψήφισμα στην Ελλάδα.
Άρα λοιπόν, εγώ θα απαντήσω στο ερώτημά σας, λέγοντάς ότι στην Ευρωζώνη να είμαστε για να διεκδικήσουμε αυτά τα οποία μπορεί να είναι πλεονεκτήματα για τον ελληνικό λαό. Όχι όμως να είμαστε για να υφιστάμεθα μια διαρκή, παρατεταμένη και αργόσυρτη κόλαση.
Διότι αν το δίλημμα κύριε Αδαμόπουλε και κύριε Ξενάκη είναι ευρώ της κοινωνικής λεηλασίας ή δραχμή της κοινωνικής καταστροφής εμείς σε αυτό το δίλημμα δεν έχουμε κανένα λόγο να επιλέξουμε το ένα ή το άλλο. Εμείς δε θέλουμε την κοινωνική καταστροφή. Εμείς θέλουμε την ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη, μια άλλη προοπτική για τον ελληνικό λαό. Κι αυτό μας αξίζει, γι αυτό πρέπει να παλέψουμε."
Είναι θετικό που σε αυτό μπορούμε να συμφωνήσουμε. Και νομίζω σωστά το είπε. Η επιστροφή στη δραχμή, ιδίως με τους όρους και τους συσχετισμούς του κεφαλαίου, θα σημαίνει ότι θα έχουμε σε κυκλοφορία δύο νομίσματα.
Σκληρό ευρώ για τους κατέχοντες και υποτιμημένη δραχμή για τους υπολοίπους. Εταιρείες θα δυσκολευτούν να κρατήσουν ανοιχτά τα κανάλια των πιστώσεων, ενώ τα εισαγόμενα είδη όπως το πετρέλαιο θα ακριβύνουν. Γι αυτό εμείς λέμε ότι επιθυμία μας δεν είναι να πάμε σε μια κατάσταση που θα ανταγωνίζεται η δραχμή την λιρέτα και το εσκούδο, και οι Έλληνες εργαζόμενοι τους Ιταλούς και τους Πορτογάλους, Επιθυμία μας είναι να αγωνιστούμε όλοι μαζί, προκειμένου να χειραφετηθεί η Ευρώπη από το κεφάλαιο.
