Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Ο πρόσφατος ανασχηματισμός συνδέεται με μεταβολές σε καίριες θέσεις του κρατικού μηχανισμού, που διαπλέκονται με τα κέντρα εξουσίας της EE.Στη θέση του προέδρου της Τράπεζας της Ελλάδος έχει επιλεγεί (σ.σ και τελικά ορίστηκε) ο Γ. Στουρνάρας. Είναι ανεξάρτητη αρχή. Υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Μαζί με τη μόνιμη στη χώρα μας επιτροπεία (Ράιχενμπαχ, Φούχτελ) και την τρόικα, αποτελεί το μακρύ χέρι των Βρυξελλών στην ελληνική οικονομία.
Θα τοποθετηθεί επίσης έλληνας επίτροπος στην Κομισιόν και Γενικός Γραμματέας Εσόδων στο υπουργείο Οικονομικών. Για τις νευραλγικές αυτές θέσεις προορίζονται πρόσωπα της απόλυτης εμπιστοσύνης της κυβέρνησης και των Βρυξελλών, που πρόβαλαν ένσταση για την αποπομπή του Θεοχάρη.
Ενδιαφέρον έχει εν προκειμένω και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλ. Τσίπρας στην αρχή αντιμετώπισε δυναμικά την επάνδρωση αυτών των πόστων απ’ την κυβέρνηση. Τελικά αναδιπλώθηκε σε συμβιβασμό. Προσέφυγε στον Μ. Ντράγκι εκλιπαρώντας τον να συνετίσει τον Αντ. Σαμαρά, ώστε να στέρξει σε συναινετική λύση. Πρόκειται για μια ακόμη έκφραση της θεσμικής προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ που εντείνεται απ’ το 2012.
Εντύπωση προκάλεσε και η εκστρατεία του Τσίπρα για την εκλογή του Ζ.-Κλ. Γιουνκέρ ως προέδρου της Κομισιόν. Το επιχείρημα ήταν ότι θα επιβεβαιωθεί ο δημοκρατισμός των θεσμών της EE.
Ποια δημοκρατία όμως;
Πρώτον, ούτε οι θεσμοί επιβάλλουν υποχρεωτικά την επιλογή του προέδρου του πρώτου τη τάξει ευρωκόμματος για πρόεδρο της Επιτροπής.
Δεύτερον, το γεγονός ότι οι κορυφαίοι της EE παζαρεύουν κυνικά τη θέση του προέδρου δεν είναι επαρκής απόδειξη του ολιγαρχικού χαρακτήρα της EE; Δεν είναι απόδειξη ότι δεν ισχύει η αρχή της δεδηλωμένης αλλά ο διορισμός του «κηπουρού»;
Τρίτον, ακόμη κι αν εκλεγεί τελικά ο Γιουνκέρ, αφήνει η όλη διαδικασία καμιά αμφιβολία ότι δεν θα εκλεγεί ο εκλεκτός του ηγεμόνα; Ο Ντράγκι «έδειξε πόρτα» στον Τσίπρα επικαλούμενος αδυναμία παρέμβασης, αφού η επιλογή είναι αρμοδιότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Εξάλλου τι θα μπορούσε να περιμένει ο Τσίπρας απ’ το ιερατείο;
Τη στιγμή που ο Στουρνάρας είναι το αγαπημένο παιδί των Βρυξελλών, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απολαμβάνει ακόμη της πλήρους εμπιστοσύνης τους. Ο κρετινισμός της απόλυτης θεσμικής διεκδίκησης τελικά τιμωρείται. Δεν είναι μόνον ότι ο Ντράγκι απέρριψε το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ. Αντί ο Τσίπρας να συγκρουστεί με το καθεστώς το Βρυξελλών ή τουλάχιστον να διεκδικήσει το δικαίωμα του ως μελλοντικός πρωθυπουργός να διορίσει πρόεδρο της Τράπεζας της Ελλάδος της αρεσκείας του, με την προσφυγή στον Ντράγκι νομιμοποίησε και ενίσχυσε τους μηχανισμούς ωμής επέμβασης των Βρυξελλών στις ελληνικές υποθέσεις.
ΠΡΙΝ 15/6/2014
