‘’Αν έχεις ανάγκη κλάψε, μην κλαίγεσαι όμως…’’

Δεν προσφέρει και πολλά πλέον η περιγραφή της τραγικής κατάστασης. Μοιάζει πλέον ανώφελη και ίσως υποκριτική η απλή καταγγελία της. Λειτουργεί σαν εθισμός, σαν ένεση παθητικοποίησης.

Όχι! Δε θα προσθέσουμε άλλες βαριές κουβέντες για την ανεργία, τη φτώχεια, τη φοροληστεία, την καταδίκη των νέων σε αχρηστία, την εικόνα της βουβής και σκοτεινής πόλης.

Πιο χρήσιμο είναι να επιτεθούμε απροσχημάτιστα:

• Στην παρουσίαση της σημερινής εργατικής και κοινωνικής γενοκτονίας ως περίπου φυσικού φαινομένου, αποτέλεσμα μιας δήθεν αναπότρεπτης κρίσης ενός συστήματος δίχως όνομα, μιας πολιτικής ακατανόμαστης και ενός πολιτικού συστήματος υποτίθεται πάνω από τάξεις και κοινωνικά συμφέροντα.
• Στο κάλεσμα για υποταγή, μιας και στο τέλος ‘’αυτός ο κόσμος Κεμάλ δε θα αλλάξει ποτέ’’.
• Στην Παγκάλεια ηλιθιότητα του ‘’όλοι μαζί τα φάγαμε’’
• Στην εύκολη όσο και αντιδραστική λογική που λέει ότι η σωτηρία περνάει μέσα από το θάνατο του διπλανού ή αυτού που είναι ένα σκαλί παρακάτω
• Στη λογική της ανάθεσης σε αντιπροσώπους κάθε είδους και στην αυταπάτη ότι η διέξοδος θα έρθει χαμογελαστή μέσα από τη σχισμή της κάλπης, από αγαθές κυβερνήσεις και υπουργούς καλών προθέσεων
• Στη λογική της δήθεν ‘’διαπραγμάτευσης’’ με τους δυνάστες

Υπάρχει και λαός! Υπάρχει και ξεσηκωμός!

Ας πούμε χωρίς περιστροφές τι μας ορίζει, όλους εμάς:

Η οργάνωση είναι η πρώτη προϋπόθεση για δουλειά, αξιοπρεπές εισόδημα, δημόσια κοινωνικά αγαθά, δημοκρατία και συλλογική κοινωνική ζωή με νόημα.

Ο αγώνας, δημοκρατικά αποφασισμένος και συλλογικά οργανωμένος είναι ο δρόμος για τις καταχτήσεις, ο δρόμος για την επιβίωση.

Η ανατροπή είναι ο στόχος αυτού του αγώνα. Δεν είναι ο μακρινός ορίζοντας, αλλά ο αναγκαίος βηματοδότης για το σήμερα. Να σαρώσουμε πολιτικές και φράχτες που εξασφαλίζουν σε λίγους χίλιες φορές το περιττό και στερούν από την κοινωνική πλειονότητα το αναγκαίο.

Ναι σε ένα δημοτικό κίνημα ανατροπής

Θα γεμίσουμε υποψήφιους κλαρινο-δημάρχους σε λίγο. Ασφαλώς δεν είναι όλοι οι ίδιοι. Αλλά υπάρχει ένα συνηθισμένο κοινό ψέμα που αναπαράγεται: ‘’Βάλτε μας στο τιμόνι του δήμου, να λύσουμε τα θέματα’’.

Μεγάλη απάτη! Ο Καλλικρατικός Δήμος είναι το μακρύ χέρι του κράτους, αλλά και απευθείας της ΕΕ μέσω των ΕΣΠΑ. Χωρίς πόρους και χωρίς εργαζόμενους, μετατρέπεται σε μια άθλια φορομπηχτική μηχανή, κέντρο της νέας δουλοπαροικίας που ακούει στο όνομα της ‘’κοινωφελούς’’ εργασίας, με ιδιωτικοποιημένες ή και πλήρως καταργημένες τις κοινωνικές λειτουργίες.

Άλλο μας λείπει: Ένα δημοτικό κίνημα ανατροπής, ενάντια στις ταξικές πολιτικές του κεφαλαίου, της ΕΕ, των κυβερνήσεων, του δήμου-τοπικού κράτους. Κόντρα στην επέλαση της κερδοσκοπίας σε όλη την κοινωνική ζωή. Ένα κίνημα που θα υποδέχεται την ανάγκη της οργάνωσης, θα χαράζει δρόμους αγώνα, θα πυρπολεί με τη φλόγα της ανατροπής.

Δεν είμαστε ‘’πολίτες’’ έτσι γενικά, ούτε με τον ίδιο τρόπο. Είμαστε άνεργοι, απολυμένοι, εργαζόμενοι που δεν πληρώνονται, συνταξιούχοι με συντάξεις επιδόματα κηδείας, χρεωμένοι στις τράπεζες με αγωνία για το σπίτι μας, νέοι που δε βρίσκουν ένα χώρος δημιουργίας και έκφρασης, μικρομεσαίοι με κατεβασμένα ρολά δίπλα στα Malls που ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια.

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ, ΔΕ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!

Λαϊκή αυτοοργάνωση και σε ένα μαζικό κίνημα ενάντια στην κρίση και τα μνημόνια, ενάντια στην εξαφάνιση – ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών δημόσιων παροχών (υγεία, παιδεία, πρόνοια, καθαριότητα κλπ), ενάντια στην καταλήστευση του λαϊκού εισοδήματος και σε κάθε είδους οικονομική βία (δημοτικά τέλη, χαράτσια, εφορίες, φόροι, τοκογλυφικά δάνεια, πλειστηριασμοί-κατασχέσεις, διακοπές ρεύματος και νερού, μαυραγοριτισμός-ενεχυροδανειστήρια κλπ.), ενάντια στην ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου και φυσικού πλούτου.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Οργάνωση του κινήματος των ανέργων κατά τόπους ως ειδικό και αναγκαίο βραχίονα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, και την ενίσχυση των τοπικών εργατικών αγώνων και της οργάνωσης του κόσμου της εργασίας, για νικηφόρους αγώνες σε ρήξη με τον υποταγμένο και ηττημένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Ενάντια στις απολύσεις, ελαστικές σχέσεις εργασίας, στο χώρο του τοπικού κράτους (διαθεσιμότητες, εφεδρεία, ‘’κοινωφελή’’ εργασία)

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ

Δε αντέχουμε να βλέπουμε ταμπέλες του τύπου ‘’Λόφος Έντισσον ΑΕ’’, ούτε το ξεπούλημα όλων των ελεύθερων χώρων και το τσαλαπάτημα κάθε φυσικής ομορφιάς

ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ

Συμβάλλουμε στην αντιφασιστική πάλη και την πάλη ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό, για τις πολιτικές- κοινωνικές ελευθερίες της εποχής μας και τα σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα

ΕΞΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΡΑΧΤΕΣ

Δεν ζητάμε να αλλάξουν χρώμα οι τοίχοι των φυλακών των λαϊκών αναγκών, δεν ανθοστολίζουμε τους φράχτες της κοινωνικής σκλαβιάς και της ταπείνωσης.

Τελείωσαν τα ψέματα. Το σύγχρονο ψωμί-παιδεία- ελευθερία, απαιτεί άρνηση πληρωμής και τη διαγραφή του χρέους, την μονομερή κατάργηση των νόμων των μνημονίων για το τοπικό κράτος και συνολικά, όπως επίσης και την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων. Απαιτείται η κατάργηση του Καλλικράτη και του Οικονομικού Παρατηρητήριου για τους ΟΤΑ. Απαιτείται η απειθαρχία, ρήξη, κατάργηση των οδηγιών της EE που αφορούν τα κοινωνικά δικαιώματα και τις υπηρεσίες, την ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών κ.α. στο πλαίσιο του αγώνα για ρήξη και αποδέσμευση από το ευρώ και την ΕΕ.

Δημοτική κοινωνική και πολιτική παρέμβαση αντίστασης και ανατροπής

Σήμερα, είναι αναγκαίο όλοι οι κάτοικοι της Παλλήνης, του Γέρακα και της Ανθούσας που συνειδητοποιούν όχι μόνο ότι «δεν πάει άλλο» αλλά ότι μπορεί και πρέπει «να πάει αλλιώς», όλοι όσοι θέλουν να αγωνιστούν για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα ενάντια στο μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – δημοτικών αρχών – ΕΕ – ΔΝΤ, όσοι θεωρούν ότι ο κόσμος μας δεν είναι για πούλημα στο μεγάλο κεφάλαιο και τα μονοπώλια, όσοι συναντήθηκαν στους δρόμους και τις πλατείες του αγώνα ενάντια στα μνημόνια, στην τρόικα, κι εδώ στη γειτονιά ενάντια στα χαράτσια, στην έλλειψη ή/και υποβάθμιση των δημόσιων χώρων, στη συρρίκνωση των σχολείων, τη φασιστική απειλή, όσοι συναντιούνται και αναζητούν μια άλλη λεύτερη πολιτιστική δημιουργία που να αναδεικνύει τη δημιουργικότητα και την περηφάνια του κόσμου της δουλειάς, να κάνουμε ένα βήμα μπροστά και να διαμορφώσουμε μια μόνιμη τοπική πολιτική – δημοτική πρωτοβουλία/κίνηση, παρούσα σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές μάχες.