Δημήτρης Ψαλλίδας

I

Απ’ την αρχή το πίστευα,

κάτι θ’ αλλάξει ριζικά.

Σαν έσκασε το έδαφος

και ψόφησαν τα ζώα

κανείς δεν ανησύχησε,

κι οι γηραιοί

μας φλόμωσαν στις ιστορίες.

Ανδρείκελα της μοίρας,

πολέμιοι της νιότης,

μικρή αρτηριοσκλήρωση

στ’ αυλάκια της ζωής,

συνιστούσαν σύνεση κι υπομονή.

Το τελευταίο σύμπτωμα όμως,

συντάραξε τους πάντες

και δεν υπήρξε πια φωνή,

να κατευνάσει

τ’ ανήσυχα πνεύματα.

Μήτε λογική υπήρξε

τις επόμενες μέρες,

σκέψη νηφάλια και καθαρή,

απόρροια αιτίας – αιτιατού,

ανάλυση να κάνει,

δεν βρήκα πουθενά.

Μια φράση ακουγόταν μόνο,

σπάζοντας σιωπή, ελπίδα,

το κουράγιο για ζωή.

«Ξεράθηκαν κι οι κάκτοι».

II

Σαν είσαι πέτρα,

βράχος μικρός,

από καιρό ακούνητος

αιώνια τοποθετημένος,

στης γης τη χούφτα,

μισοκρυμμένος,

σκέφτεσαι αργά,

πράττεις αργά.

Μπροστά στον κίνδυνο

την ύπαρξη σου που απειλεί,

δεν βλέπεις καθαρά.

Πες το, αντιδράσεις χημικές,

άγχος και πανικό,

δεν έχει σημασία.

Όλα τα παραπάνω σβήνουν,

τον χρόνο κυνηγάς,

να ξαναμάθεις τη ζωή αλλιώς.

Έτσι κι έγινε.

Δυο μέρες πέρασαν,

μονότονα, βαριά,

ώσπου μας κάλεσαν οι γηραιοί

σε σύσκεψη.

Τόνισαν,

της απλότητας την χάρη,

της ζέστης τα προτερήματα,

κι ύστερα,

ευλόγησαν το νέο μας δυνάστη,

τον Ήλιο.

Όσοι πρόλαβαν,

έφυγαν,

για το κέντρο της γης,

πιστεύοντας τις φήμες,

πως πριν τη λάβα,

έχει δροσιά.

Κάποιοι παραδόθηκαν

κι άλλοι,

βρήκαν μισοτιμής

σύμβολα ρουνικά

κι άγριες μάσκες

-από χώματα φτιαγμένες κι ακαθαρσίες-

και ντύθηκαν σπουδαίοι.

Περνοδιαβαίνοντας τα στενά,

υμνούσαν τον Ήλιο

και την καμένη γη.

Κατάρες έριχναν σε

Πλατάνια, Γιασεμιά,

Χρυσάνθεμα και Στάχια,

Εβραίους, Απεργούς, Κομμουνιστές.

III

Σαν είσαι πέτρα

δεμένη και μικρή,

σφηνωμένη στο έδαφος

-για τιμωρία-

κοιτάζεις τον τύραννο κατάματα,

λογαριάζεις δυνάμεις κι αποστάσεις.

Και ξέρεις τι λείπει,

μέχρι να έρθουν τα σύννεφα

και να ξεπλύνουν με βροχή

το παρόν, τη θλίψη και τον πόνο.

Δύο παιδιά ανθρώπων,

αγκαλιασμένα και χαρούμενα

να σε πετάξουν ως τον Ήλιο

και σαν γυαλί να σπάσεις

το άγριο πρόσωπο του.

πηγή: http://penapsalidixarti.wordpress.com/2014/03/01/%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B4%CF%8C%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%BF/