Ένα φάντασμα στοιχειώνει την Ελλάδα. Το φάντασμα της Αργεντινής. Τα πολιτικά γεγονότα στην Αργεντινή της περιόδου 2001-2002 επανέρχονται συνεχώς στην πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα μετά το 2010. Τι είναι όμως εκείνο που προσπαθούν να ξορκίσουν οι αστοί πολιτικοί και τα φερέφωνά τους στα ΜΜΕ στην Ελλάδα του 2014 από την πολιτική της Αργεντινής της περιόδου 2001-2002; Γιατί δεν χάνουν ευκαιρία να επαναφέρουν ξανά και ξανά τα γεγονότα της Αργεντινής; Γιατί τα πολιτικά και οικονομικά δεδομένα της Αργεντινής του σήμερα αποτελούν πόλο έλξης για πολιτικούς, αναλυτές και δημοσιογράφους; Εκείνο που στοιχειώνει την ελληνική πολιτική σκηνή του 2014 κι εκείνο που προσπαθούν να ξορκίσουν οι υπηρέτες του κεφαλαίου είναι δύο πολιτικές πράξεις της Αργεντινής του 2002. Η παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους και η αποδέσμευση του πέσο από το δολάριο.Αν και το θέμα αυτό με έχει απασχολήσει πάλι και μάλιστα είχε διεξαχθεί και μια συζήτηση μέσω άρθρων μεταξύ εμού και του Κ. Καλλωνιάτη ο ερχομός και πάλι της Αργεντινής στο πολιτικό προσκήνιο με υποχρεώνει να ασχοληθώ πάλι με το θέμα αυτό. Όσο το επαναφέρουν στο προσκήνιο άλλο τόσο θα επανέρχομαι κι εγώ! Δεν έχω κάποια εμμονή. Απλά οι δύο αυτές πολιτικές, αυτές δηλαδή που αφορούν το χειρισμό του δημοσίου χρέους και το νόμισμα, αποτελούν κομβικά σημεία για το διαχωρισμό των πολιτικών στην Ελλάδα του 2014. Το αστικό μπλοκ σύσσωμο συσπειρώνεται γύρω από τις δύο αυτές θεμελιακές στρατηγικές επιλογές τους. Την πάση θυσία δηλαδή εξυπηρέτησης των συμφερόντων των κεφαλαιούχων δανειστών και την υπεράσπιση της απεμπόλησης της νομισματικής κυριαρχίας με την εκχώρησή της στην ΕΚΤ που δρα σαν συλλογικός εκπρόσωπος του ευρωπαϊκού μεγάλου κεφαλαίου.
Στην προσπάθειά τους για την καλύτερη εξυπηρέτηση των στρατηγικών αυτών επίλογων τους επαναφέρουν με κάθε ευκαιρία το ζήτημα των πολιτικών επιλογών της Αργεντινής του 2001 -2002 διεκτραγωδώντας τα δεινά που έπληξαν τάχα τους πολίτες της Αργεντινής από τις δύο αυτές πολιτικές αποφάσεις. Το συμπέρασμα εύκολο. Ας είμαστε υποταγμένοι στα κελεύσματα των πολιτικών ταγών μας και άβουλοι διότι διαφορετικά μύριες δυστυχίες μας περιμένουν. Από την άλλη μεριά, από τη μεριά δηλαδή των εργαζόμενων και των ποικιλώνυμων πολιτικών εκπροσώπων τους, τα πράγματα μόνο ξεκάθαρα δεν είναι γύρω από τα αποτελέσματα της εφαρμογής των πολιτικών που εφαρμόστηκαν στην Αργεντινή κατά την περίοδο από το 2002 και μετά. Αυτό είναι επομένως το οποίο θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο eparistera ή στο συνημμένο αρχείο.
