Βρισκόμαστε σε καμπή. Η Ιερή Συμμαχία κεφα-λαίου-ΕΕ-ΔΝΤ με όργα­νο την άθλια κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ επιτίθεται με ολοκληρωτικό τρόπο και χωρίς έλεος. Οι αντιστά­σεις των εργαζομένων αντιμετωπίζονται απο τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτι­σμό με καταστολή και τσαμπουκά: Εισβο­λή των ΜΑΤ στην £ΡΤ, ποινικοποίηση της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων ΑΕΙ. Απέναντι στα μνημονιακά τανκς δεν στέκονται οι 24ωρες ντουφεκιές στον αέ­ρα του αστικοποιημένου συνδικαλισμού ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Ούτε μια πορεία δεν μπορούν να κάνουν μέσα στη βροχή, όταν ο λαός αντιμετωπί­ζει χρόνια τώρα αντερ­γατική καταιγίδα.

Η από­λυτη ξεφτίλα!

Η υποταγή του κυβερνητικού συνδικαλισμού, η πο­λύχρονη ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ βασι­κά στο ίδιο σχέδιο, η αφλογιστία του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, παράλληλα με την πολι­τική παράδοση της ρεφορμιστικής Αρι­στεράς που δεν βάζει γραμμή ανατροπής του ευρωμονόδρομου και της καπιταλι­στικής βαρβαρότητας, επιτείνουν ένα αί­σθημα ανημπόριας και απογοήτευσης σε ευρύτερο κόσμο. Κόσμο που, όταν βρί­σκει χαραμάδα για πραγματικό αγώνα, ξεπροβάλλει μαζικά. Παρά τις καθυστε­ρήσεις και τη φθορά, η επίθεση του αντι­πάλου φαίνεται να προχωρεί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει κοινοβουλευτική «διέξοδο», το ΚΚΕ ζητά ενίσχυση του κόμματος.

Χωρίς να υποτιμούμε κάθε πραγματικό αγώνα που γίνεται, χωρίς να ξεχνούμε ότι ακόμα και οι ήττες του σήμερα μπο­ρεί να γίνουν οι νίκες του αύριο, υπο­γραμμίζεται πιο έντονα από ποτέ την ανάγκη ενός άλλου δρόμου για το ερ­γατικό και λαϊκό κίνημα – με ανατρεπτι­κό πολιτικό περιεχόμενο, με μαχητικές μορφές πάλης και αγώνα διάρκειας στα χέρια των ίδιων των αγωνιζόμενων.

Τώ­ρα είναι η ώρα να γίνουν αποφασιστικά βήματα για τον κοινό αγώνα των αγω­νιζόμενων κλάδων από τα κάτω, για το συντονισμό και την ευρύτερη συνεργα­σία των πρωτοβάθμιων σωματείων, για τη δημιουργία ενός αγωνιστικού μετώ­που κι ενός δημοκρατικού ενωτικού  κέ­ντρου αγώνα, που θα πάρει την πρωτο­βουλία των κινήσεων από τη γραφειο­κρατία. Εδώ θα κριθεί κάθε αριστερή δύ­ναμη.

Για την ταξική ανασυγκρότηση κι ένα νέο εργατικό κίνημα.

ΠΡΙΝ 10/11/2013