Άγγελος Χάγιος: «Ο ναζισμός δεν αντιμετωπίζεται στο Κοινοβούλιο»


xagios-5ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΓΙΟΣ (μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) –Συνέντευξη στον ΣΠΥΡΟ ΚΑΡΑΛΗ

Το στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μιλάει για σχέδιο επιβολής «κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού», αποκαλεί τη Χρυσή Αυγή «επιχειρησιακό βραχίονα» του σάπιου αστικού συστήματος και καλεί σε κοινή δράση όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς

Επιχειρησιακό βραχίονα του κράτους και του παρακράτους χαρακτηρίζει τη Χρυσή Αυγή ο Αγγελος Χάγιος -μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και περιφερειακός σύμβουλος Αττικής-, εξηγώντας ότι υπηρετεί σχεδιασμούς για επιβολή κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Ο κ. Χάγιος επισημαίνει ότι τη δράση της Χ.Α. τη στηρίζει ένας ολόκληρος μηχανισμός, που εκτείνεται από την αστυνομία, το στρατό και φθάνει στο δικαστικό σώμα, με διασυνδέσεις σε εφοπλιστές και βιομηχάνους. Εκτιμά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα καταφέρει να πάρει αυτοδυναμία, θα υποχρεωθεί να συγκυβερνήσει με τμήματα της αντιμνημονιακής Δεξιάς, της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ και επισημαίνει πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει επιλέξει την πολιτική αυτοτέλεια και τον ανατρεπτικό, επαναστατικό δρόμο.
……………………………………………………………………………………………………………………………………
* Κύριε Χάγιο, το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής λαμβάνει πολύ ανησυχητικές διαστάσεις μετά τη δολοφονία ενός νέου ανθρώπου. Πιστεύετε ότι ήταν τυχαίο γεγονός;

– Δεν είναι τυχαίο ότι οι φασίστες κλιμακώνουν τις επιθέσεις τώρα που το λαϊκό εργατικό κίνημα ξεκινάει νέο κύκλο αγώνων. Τώρα που με αιχμή την απεργία διαρκείας των καθηγητών η άθλια κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου στριμώχνεται. Αυτό το μαζικό κίνημα τρέμουν οι κυβερνώντες, το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα, η Μέρκελ και οι άλλοι γκαουλάιτερ της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η Χρυσή Αυγή είναι επιχειρησιακός τους βραχίονας. Δεν χτύπησαν τυχαία στο Πέραμα. Γι” αυτό σκότωσαν στο Κερατσίνι το γελαστό παιδί της μουσικής και της αντιφασιστικής πάλης. Εναν αριστερό κοινωνικό αγωνιστή που δεν ήταν μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως έσπευσαν να διαρρεύσουν αστυνομικοί κύκλοι.

Οφ σορ και νταβατζήδες

* Πιστεύετε ότι με μοχλό τη Χ.Α. υπάρχει σχέδιο αποσταθεροποίησης από το παρακράτος;

– Υπάρχει σχέδιο, αλλά για επιβολή κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Διότι προετοιμάζουν ένα πιο σκληρό πακέτο αντιλαϊκών μέτρων. Στο σχέδιο αυτό κυβέρνηση, κράτος και παρακράτος βαδίζουνε μαζί. Με κοινό στόχο. Να κάμψουν τη νέα άνοδο του πολιτικού ρόλου του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Φοβούνται, για αυτό τρομοκρατούν και δολοφονούν! Γι” αυτό στήριξαν τη Χρυσή Αυγή στα ΜΜΕ. Από μηχανισμούς σε αστυνομία, στρατό και δικαστικό σύστημα. Με χρηματοδότηση από κύκλους του ελληνικού και πολυεθνικού κεφαλαίου. Με διασύνδεση με εφοπλιστές και βιομήχανους -οφ σορ, ποδοσφαιρικούς «μεγαλοπαράγοντες» και νταβατζήδες της νύχτας. Τώρα ανακάλυψαν οι εκφραστές ακροδεξιάς πολιτικής Σαμαράς – Βενιζέλος – Δένδιας τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής. Και εξαπολύουν νέα επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα.

* Πώς μπορεί να απαντηθεί από την Αριστερά και να ανακοπεί η αυξανόμενη επιρροή ακροδεξιών αντιλήψεων στην κοινωνία και ειδικά στους νέους ανθρώπους;

– Η πρότασή μας είναι συγκεκριμένη. Συνεργασία και κοινή δράση, σε όλα τα επίπεδα, όλων των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς για να τσακίσουμε τη Χρυσή Αυγή! Ο ναζισμός δεν αντιμετωπίζεται με λεκτικούς διαξιφισμούς στο Κοινοβούλιο. Ούτε με υποταγή στο «συνταγματικό τόξο». Ο κόσμος που αγωνίζεται, ιδιαίτερα η νεολαία, δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια να τον σφάζουν άνανδρα θρασύδειλοι συμμορίτες.

Το μαζικό λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα να πετάξει έξω από σχολεία, συνδικάτα, χώρους δουλειάς, γειτονιές τούς φασίστες. Να δημιουργήσει συνθήκες πολιτικής ασφυξίας στα τέρατα του ναζισμού! Να αποκρουστεί η θεωρία των «δύο άκρων». Για να αντιμετωπιστεί ριζικά ο φασισμός πρέπει να ακυρωθούν οι συνθήκες που τον θρέφουν. Τη Χρυσή Αυγή την έφεραν τα Μνημόνια και η ακραία βαρβαρότητα της πολιτικής κυβερνήσεων και Ε.Ε.

Η Αριστερά, ιδιαίτερα η κομμουνιστική, έχει ιστορική ευθύνη. Να απονομιμοποιήσει στη συνείδηση λαού και νεολαίας το φασισμό. Να δράσει ενωτικά. Αναπτύσσοντας μια νέα συλλογική ελπίδα για αξιοβίωτη ελεύθερη ζωή. Αφαιρώντας το έδαφος της υποκριτικής «μαχητικότητας» των ναζιστών. Ο τόπος αυτός έχει Ιστορία, δεν χωράει τους ιδεολογικούς επιγόνους των ταγματασφαλιτών.

* Στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είστε αρνητικοί στην κυβερνητική λύση του ΣΥΡΙΖΑ. Τι θα απαντούσατε στο λαϊκό κόσμο, που περιμένει άμεσα λύσεις από την ενότητα της Αριστεράς;

– Είμαστε «αρνητικοί» στην άποψη ότι υπάρχει μαγική λύση μέσα στην κεφαλαιοκρατική λυκοσυμμαχία της Ε.Ε., με διαχειριστική πολιτική σταθεροποίησης της σημερινής κατάστασης. Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Οι λύσεις δεν προκύπτουν με μαγικό τρόπο από την ενότητα της Αριστεράς.

Αμεσες λύσεις μπορούν να επιβληθούν μόνο από το λαό. Από ένα πολιτικό μαζικό κίνημα και μια ανατρεπτική Αριστερά. Που θα εμπνέει την πεποίθηση ότι το διαρκώς εκφασιζόμενο καθεστώς μπορεί να σπάσει, να νικηθεί και να ανατραπεί. Το δρόμο δείχνουν οι σημερινοί αγώνες διαρκείας των καθηγητών αλλά και κλάδων του ιδιωτικού τομέα, όπως στα ΜΜΕ.

* Ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται, πλέον, ανοιχτά στην προοπτική να συγκροτήσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πώς θα αντιμετώπιζε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

– Η επιλογή αυτή του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται στον καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο. Σηματοδοτεί μια βαθύτερη ενσωμάτωση στο κοινοβουλευτικό σύστημα. Οξύνει τον εκλογικό εκβιασμό στον κόσμο της Αριστεράς. Εκτίμησή μου είναι ότι ο στόχος αυτός δεν είναι εφικτός. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχτεί σε πρώτο κόμμα θα υποχρεωθεί να συγκυβερνήσει με τμήματα της αντιμνημονιακής Δεξιάς, της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ. Απέναντι σε μια τέτοια κυβέρνηση θα πρωτοστατήσουμε ώστε το εργατικό λαϊκό κίνημα να παρέμβει πολιτικά και να επιβάλει τις διεκδικήσεις του. Να στηρίξει το όποιο θετικό μέτρο και να αποκρούσει κάθε αντιλαϊκή επιλογή. Μέσα στις συγκρούσεις αυτές θα αγωνιστούμε για τη συσπείρωση των κοινωνικών δυνάμεων που θα τα βάλουν συνολικά με το κεφάλαιο και την Ε.Ε. για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής και του συστήματός τους.

Νέοι όροι ταξικής πάλης

* Στην πολιτική απόφαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θεωρείτε ότι μπαίνουμε σε εποχή μεγάλων συγκρούσεων και το πρώτο ζήτημα για το οποίο πρέπει να τοποθετηθεί η Αριστερά είναι πώς θα ανατραπεί αυτή η πολιτική. Με κοινοβουλευτικό δρόμο ή με ανατρεπτικό κίνημα;

– Είμαστε σε μια νέα εποχή, που σφραγίζεται από την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Δεν είναι συνηθισμένη κυκλική κρίση. Πρόκειται για δομική κρίση ιστορικού χαρακτήρα που τροποποιεί όλους τους όρους της ταξικής πάλης. Που αποκαλύπτει την ιστορική ανεπάρκεια της παραδοσιακής ρεφορμιστικής και της ευρωδιαχειριστικής Αριστεράς. Που μας βάζει όλους σε δοκιμασία. Η αντιλαϊκή επίθεση δεν είναι μια συνηθισμένη πολιτική λιτότητας και αυταρχισμού. Αντιμετωπίζουμε την πιο βάρβαρη κανιβαλική πολιτική αντιδραστικής αναδιάρθρωσης του καπιταλισμού. Αυτή οδηγεί σε ένα σύγχρονο καθολικό ολοκληρωτισμό, στην εργασία, την κοινωνία, στο πολιτικό σύστημα και τις διεθνείς σχέσεις. Ο αγώνας κατά της πολιτικής αυτής έχει αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα. Γι” αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προβάλλει στο κίνημα και στο λαό το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και τον ανατρεπτικό επαναστατικό δρόμο.

* Και μετά την ανατροπή, τι;

– Τον τακτικό στόχο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης τον εντάσσουμε σε μια συνολική προοπτική. Η καπιταλιστική βαρβαρότητα απειλεί την ίδια τη ζωή, τις ελευθερίες και τον πολιτισμό μας. Το σύστημα αυτό δεν διορθώνεται, δεν εξανθρωπίζεται. Η αναγκαιότητα αλλά και η δυνατότητα μιας άλλης κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση μπαίνει στη συζήτηση. Στρατηγική μας επιδίωξη είναι μια σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική. Με μια άλλη εξουσία, την εργατική. Μέσα από τις επαναστάσεις της εποχής μας. Εργαζόμαστε με πολιτική αυτοτέλεια. Για μια άλλη Αριστερά, μετωπική, αντικαπιταλιστική, εργατική, δημοκρατική, σύγχρονη, επαναστατική, κομμουνιστική.

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 22.9.2013

πηγή: Βαθύ κόκκινο

Κριτικές

Βαθμολογία Αναγνωστών: 0.00% ( 0
Συμμετοχές )



Ένα σχόλιο στο “Άγγελος Χάγιος: «Ο ναζισμός δεν αντιμετωπίζεται στο Κοινοβούλιο»

  1. ΧΡ.ΡΕΠΠΑΣ
     Ούτε το κράτος ούτε η δικαστική εξουσία μπορούν ν' αντιμετωπίσουν τον φασισμό.Πρέπει ν' αναγνωρίσουμε ότι στην ελληνική κοινωνία υπάρχει εκφασισμός σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.Είναι αποτέλεσμα της μνημονιακής πολιτικής η οποία ωθεί όχι απλά στη φτώχεια και την εξαθλίωση αλλά στην κοινωνική γενοκτονία. Αυτή είναι η κοινωνική προϋπόθεση του εκφασισμού που παράγεται όχι απλά από την κυβερνητική πολιτική αλλά από τις ίδιες τις στρατηγικές επιλογές του αστισμού. Από μόνη της δεν εξηγεί τη διαδικασία του εκφασισμού και την ανάπτυξη του φασιστικού φαινομένου. Είναι και η αδυναμία του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς να επιβάλλουν πραγματικές λύσεις διεξόδου από τη σημερινή πολιτική κατάσταση ,του αδυναμία που εκφράζεται με ήττες στο κινηματικό επίπεδο , αδυναμία ν' ανακόψει την επίθεση την του  στην εργασία και αδυναμία να έχει συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο για την ανατροπή της επίθεσης. Ο γενικόλογος επαναστατικός βερμπαλισμός Κ.Κ.Ε που δεν πατάει πουθενά μέσα στη σημερινή πραγματικότητα  και που απλά καλεί το λαό να το ακολουθήσει ως φορέα της απόλυτης αλήθειας είναι η μία όψη του νομίσματος της ήττας.Το άλλο είναι η γρήγορη διαδικασία σοσιαλδημοκρατικοποίησης του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ – Ε.Κ.Μ που εκφράζεται  με τους όρκους πίστης στο ευρώ και την ευρωζώνη , γιατί γενικά ο ευρωπαϊσμός υπήρξε η μόνιμη αρρώστια του χώρου όχι μόνο από γεννησιμιού του αλλά και των πολιτικών του προγόνων. Η αποδοχή του ευρώ τον προσαρμόζει όλο και πιο πολύ στο έδαφος της αστικής  πολιτικής  πραγματικότητας ενώ οι ακροδεξιές – εμφυλιοπολεμικής ρητορικής επιθέσεις που δέχεται από το Σαμαρικό πολιτικό μπλοκ τον πιέζουν να επιταχύνει  αυτή την προσαρμογή. Μέσα σ' αυτό το κλίμα της κοινωνικής καταστροφής και του πολιτικού αδιεξόδου οι ναζί επωφελούνται πολιτικά. 
       Αυτή η τάση διακόπηκε προσωρινά από το ισχυρό και δίκαιο πλήγμα που υπέστησαν οι ναζί τόσο κατασταλτικά όσο και πολιτικά μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι. Μπορεί απ' αυτό το πλήγμα να ξεκίνησε μια οργανωτική και πολιτική συρρίκνωση της συμμορίας, αλλά  δεν άγγιξε καθόλου τα κοινωνικά και πολιτικά αίτια που έβγαλαν τη ναζιστική συμμορία από το περιθώριο του 0,29% (εκλογές του 2009) και την ανέδειξαν σε πολιτικό ρεύμα. 
       Η δολοφονία των δύο μελών της στο Ν.Ηράκλειο ανέκοψε την οργανωτική και πολιτικής της συρρίκνωση, προπάντων δε το αρνητικό πολιτικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί σε βάρος της μετά τη δολοφονία του Π.Φύσσα. Πρόκειται για μια τεράστιου μεγέθους πολιτική προβοκάτσια , άσχετα από τις προθέσεις και τους σκοπούς αυτών που την έκαναν (ακόμα κι αν έγινε από οργάνωση αντάρτικου πόλης , πράγμα μη επιβεβαιωμένο μέχρι στιγμής). Έδωσε τη δυνατότητα στη ναζιστική συμμορία να εμφανιστεί με θύματα και από τη θέση του θύτη να εμφανιστεί  στη θέση του θύματος. Έδωσε το ηθικό και πολιτικό έρεισμα στον εγχώριο ναζισμό να εμφανιστεί και πάλι και να σωπάσουν , έστω και προσωρινά , οι φωνές εναντίον του. Οι χρυαυγίτες βγήκαν και μοίρασαν τρόφιμα στον κόσμο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στη μνημη των δύο νεκρών μελών τους και προσπάθησαν να εμφανίσουν ένα ειρηνικό και φιλάνθρωπο πρόσωπο της δράσης τους. Στην προηγούμενη φάση, πριν τις δύο δολοφονίες,  δεν είχαν καταφέρει  κάτι τέτοιο. Τους επιτρεπει να συσπειρώσουν και πάλι τα μέλη τους και ν' ανασυγροτηθούν σε περιοχές που εμφάνισαν διαλυτικά φαινόμενα μετά τη σύλληψη του  αρχηγού της και μέρους του  ηγετικού της  πυρήνα. 
      Η υπόθεση του νεοναζιστικού ρεύματος δεν θα κλείσει εύκολα. Είναι μια πολιτική επιλογή συγκεκριμένων κοινωνικών στρωμάτων που μέσα στην κρίση που επιλέγουν το δρόμο του κοινωνικού κανιβαλισμού και θεωρούν ότι η υπέρβαση της μπορεί να γίνει μέσα από την εξόντωση ή την μεγαλύτερη εκμετάλλευση του αδύνατου. Είναι επίσης μια επιλογή του ίδιου του συστήματος που επιδιώκει μια ελεγχόμενη παρουσία του νεοφασιστικού ρεύματος  στο  πολιτικό σκηνικό σε αντιπαράθεση με την πολιτική άνοδο της Αριστεράς  και  δυναμικών και ανεξέλεγκτων κοινωνικών αγώνων. Προσπαθεί να χειραγωγήσει τα λαϊκά στρώματα με ένα ψευδή αντισυστημικό λόγο και ν' αποτρέψει την πολιτική και κοινωνική ριζοσπαστικοποίησή τους. Η υπόθεση της αντιπαράθεσης με το ναζισμό δεν είναι υπόθεση του αστικού κράτους ούτε εφαρμογής της καθεστωτικής νομιμότητας. Είναι μια αντιπαράθεση που αφορά το εργατικό κίνημα και την Αριστερά και θα διαρκέσει σε βάθος χρόνου. Απαιτεί να υπάρξει επεξεργασμένη στρατηγική και δημιουργία κοινωνικού και πολιτικού μετώπου που θα ορθωθεί απέναντί του. Υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που θ' πρέπει ν΄αποτραπούν. Να αποκοπεί η οποιαδήποτε σχέση του με τα λαϊκά στρώματα κυρίως μέσα στην καθημερινότητα, δεν μπορεί οι φασίστες ν' αφήνονται ανενόχλητοι να μοιράζουν τρόφιμα στον κόσμο ούτε να κάνουν εμφάνιση και πάλι στις γειτονιές  με τη μάσκα της κοινωνικής αλληλεγγύης. Σιγά – σιγά αν αφεθούν θα  επανα- συγκροτήσουν και τα τάγματα εφόδου και θ' ανοίξουν και πάλι το σκηνικό της δολοφονικής  βίας. Η πολιτική προβοκάτσια της διπλής δολοφονίας  τους αφήνει πολλά πολιτικά περιθώρια και  θα τα εκμεταλλευτούν. Θα πρέπει ν' αποτραπεί κάθε δυνατότητα να μπουν σε συνδικάτα ή να δημιουργήσουν δικά τους. 
    Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *