Οι οικολόγοι και άλλοι ανεύθυνοι προτείνουν για μια μέρα, τη σημερινή, να εξαφανιστούν τα αυτοκίνητα από προσώπου γης.Μια ημέρα δίχως αυτοκίνητα; Και αν το παράδειγμα είναι μεταδοτικό, και καταλήξει η μια μέρα να γίνει κάθε μέρα;
Ούτε ο Θεός θα το 'θελε, αλλά ούτε και ο Διάβολος.
Τα νοσοκομεία και τα νεκροταφεία θα έχαναν τη μεγαλύτερη πελατεία τους.
Οι δρόμοι θα πλημμύριζαν με γελοίους ποδηλάτες και αξιολύπητους πεζούς.
Τα πνευμόνια δεν θα ανέπνεαν το καλύτερο τους δηλητήριο.
Τα πόδια, που έχουν ξεχάσει να περπατούν, θα σκόνταφταν στην παραμικρή πέτρα.
Η ησυχία θα ξεκούφαινε τα αυτιά.
Οι αυτοκινητόδρομοι θα ήταν καταθλιπτικά ερημωμένοι.
Τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις, τα περιοδικά και οι εφημερίδες θα έχαναν τους γενναιόδωρους χορηγούς τους.
Οι χώρες παραγωγής πετρελαίου θα ήταν καταδικασμένες στην εξαθλίωση.
Το καλαμπόκι και το ζαχαροκάλαμο, που τώρα έχουν μετατραπεί σε καύσιμα αυτοκινήτων, θα ξαναγύριζαν στο ταπεινό πιάτο του ανθρώπου.
Από το βιβλίο ''Οι μέρες αφηγούνται'' του Eduardo Galeano, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ, Οκτώβριος 2012
