Γιώργος Κρεασίδης
Βαριά τραυματισμένη βγαίνει η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου
Είναι ώρα για κλιμάκωση και συντονισμό των αγώνων, για «μοντέλο ΕΡΤ» με στόχο την ήττα της κυβέρνησης
Με τη σιγουριά δημοσκοπικών ευρημάτων για απαξίωση της ΕΡΤ, η κυβέρνηση ξεκίνησε μια νέα φάση στην πολιτική της με το κλείσιμό της, στέλνοντας μήνυμα ότι οι απολύσεις στο Δημόσιο θα γίνουν με τον πιο αδίστακτο τρόπο. Υποτίμησε η κυβέρνηση ότι η απαξίωση της ΕΡΤ χρεώνεται στην ίδια, αλλά και την εμπειρία πια των εργαζομένων ότι κάθε νίκη της κυβέρνησης σε ένα μεμονωμένο κλάδο ανοίγει το δρόμο για το χτύπημα στον επόμενο, ότι κάθε απώλεια για το δημόσιο σημαίνει παροξυσμό εργοδοτικής επιθετικότητας στον ιδιωτικό.
Τσαλακωμένος έδειχνε ο Σαμαράς προχτές Πέμπτη βράδυ όταν ανακοίνωσε πως δέχεται μεταβατικό δημόσιο φορέα τηλεόρασης με 2.000 εργαζόμενους. Ο Βενιζέλος του έδωσε την κατάργηση της ΕΡΤ με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (με συνέπεια την απόλυση όλων των εργαζομένων), αλλά ο Σαμαράς υποχρεώθηκε από τη σφοδρή αντίδραση των εργαζομένων να ανέβει από τους 30-50 που έλεγε ότι χρειάζονταν στον μεταβατικό φορέα (για να ανέβει μετά στους 500) στην αποδοχή ότι είναι σχεδόν όλοι χρειαζούμενοι…
Πολιτική ήττα για την κυβέρνηση είναι και η άτακτη υποχώρηση της ΔΗΜΑΡ και η αποχώρησή της από την κυβέρνηση, μόλις έγινε αντιληπτό ότι η συγκυβέρνηση με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ την οδηγεί στην εξαφάνιση. Πλέον η κυβέρνηση στηρίζεται στα κόμματα της μεταπολιτευτικής χρεοκοπίας, εκπέμποντας την εικόνα που θέλανε να αποφύγουν βάζοντας για τσόντα ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ ή δήθεν «τεχνοκράτες». Μένει να αποδειχτεί αν ο Κουβέλης θα διασωθεί ή απλά θα έχει την τύχη του Καρατζαφέρη.
Λίγες βδομάδες μας χωρίζουν από τη συζήτηση περί «success story» μιας κυβέρνησης που ακλόνητη προχωρά ισοπεδώνοντας την κοινωνία πουλώντας, κλείνοντας και απολύοντας. Η λαϊκή κινητοποίηση έβαλε φραγμό, ενώ δεν καταπλάκωσε την κοινωνία η «κατάσταση σοκ» που στηρίχτηκε και στην έκρηξη της καταστολής σε κάθε επικίνδυνη εργατικής κινητοποίηση, στο Μετρό ή τους εκπαιδευτικούς, αλλά και την Ιερισσό, τους μετανάστες ή τη «Βίλα Αμαλίας», σε συντονισμό με τη φασιστική ακροδεξιά.
Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι το εργατικό και λαϊκό κίνημα μπορούν να καθορίσουν και σφραγίσουν τις εξελίξεις. Ο αγώνας της ΕΡΤ, πέρα από τις ιστορικές αδυναμίες του συνδικαλισμού στο χώρο και στα ΜΜΕ γενικότερα, ανέδειξε μερικά στοιχεία που αποτελούν πολύτιμες παρακαταθήκες. Πρώτα από όλα η αποφασιστικότητα, καθώς από την πρώτη στιγμή οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ αρνήθηκαν το «μαύρο» και τον «ξαφνικό θάνατο», προχώρησαν σε καταλήψεις και παραγωγή προγράμματος. Βασίστηκαν στη δύναμη του συλλογικού αγώνα, στηριζόμενοι ως ένα βαθμό στις συνελεύσεις τους και σε απόπειρες συντονισμού με το εργατικό κίνημα, χωρίς να αφήνουν τη μοίρα τους στον κυβερνητικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Επιδίωξαν και πέτυχαν την πλατιά κοινωνική και εργατική αλληλεγγύη, χωρίς να αποδεχτούν μοιρολατρικά την προπαγάνδα ότι ο κανιβαλισμός του λεγόμενου κοινωνικού αυτοματισμού θα συσπειρώσει την κοινωνία ενάντιά τους. Ακόμη, αναδείχτηκαν οι δυνατότητες κοινής δράσης της Αριστεράς που στήριξε ποικιλόμορφα τον αγώνα, ενισχύοντας έτσι την αυτοπεποίθηση των αγωνιζόμενων.
Θα μπορούσε να πει κανείς πολλά για τη στάση των εργαζομένων στην ΕΡΤ προ κρίσης, για την ποιότητα του προγράμματος στα πλαίσια της κινητοποίησης, για τις ταλαντεύσεις ή τις αυταπάτες της συζήτησης στις συνελεύσεις. Αυτά έχουν νόημα μόνο στα πλαίσια της προσπάθειας να ενισχυθεί ο αγώνας, να λειτουργήσει σαν αφετηρία για ευρύτερο ξεσηκωμό. Εξάλλου είναι άγονη μια κοντόφθαλμη προσέγγιση που ελεεινολογεί το λαό πότε γιατί μένει στον καναπέ και πότε γιατί ξεσηκώνεται χωρίς να έχει λυμένα όλα τα προβλήματα του εργατικού κινήματος.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς η ρωγμή που άνοιξε στην πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ θα γίνει ρήγμα, πρώτη στιγμή της ανατροπής. Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση παρά τον κλονισμό δεν θα πέσει από μόνη της. Είναι επίσης αλήθεια ότι τώρα, περισσότερο απομονωμένη και απονομιμοποιημένη από ποτέ, θα γίνει πιο επικίνδυνη. Ήδη ο ΕΟΠΠΥ μπαίνει ξανά στο στόχαστρο μαζί με τα τελευταία δικαιώματα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και τις συντάξεις, ενώ τα δημόσια οικονομικά δείχνουν ότι αργά ή γρήγορα οδηγούμαστε σε τέταρτο, πολύ πιο βάρβαρο μνημόνιο.
Άλλο τόσο όμως είναι αλήθεια ότι δεν είναι ακλόνητη. Όταν ο Σαμαράς μιλάει για κυβέρνηση τετραετίας προκαλεί θυμηδία. Είναι εφικτός πολιτικός στόχος η ανατροπή της σαν απαρχή για τη συνολική ανατροπή της πολιτικής των Μνημονίων και της βάρβαρης καπιταλιστικής επίθεσης. Είναι ώρα για κλιμάκωση και συντονισμό των αγώνων, για «μοντέλο ΕΡΤ» με στόχο την ήττα της κυβέρνησης πρώτα από όλα στο μέτωπο του κλεισίματος των νοσοκομείων, των σχολείων, των δημόσιων οργανισμών και των μικρών ΔΕΚΟ, καθώς και του ξεπουλήματος του νερού, αέριου, του δημόσιου πλούτου και των υποδομών γενικότερα.
Αναδείχτηκε η ανάγκη επίσης για πρωτοβουλίες στο μέτωπο της ενημέρωσης. Καθόλου τυχαία, η κυβέρνηση ξεκίνησε το νέο κύμα επιθετικότητας από τη δημόσια τηλεόραση θέλοντας στα επόμενα βήματά της να έχει εξασφαλισμένη την κυριαρχία των ιδιωτικών καναλιών. Η κατειλημμένη ΕΡΤ και η εναλλακτική ενημέρωση, από την εφημερίδα των απεργών δημοσιογράφων «Αδέσμευτη Γνώμη» μέχρι τις μαχητικές ιστοσελίδες ενημέρωσης του διαδικτύου, έδειξε δυνατότητες και δημιουργεί μια πολύτιμη εμπειρία που πρέπει να αξιοποιηθεί.
Αυτή η αναμέτρηση δεν μπορεί να αφήσει έξω από τις διεκδικήσεις της το θέμα της δημοκρατίας. Το πραξικοπηματικό κλείσιμο της ΕΡΤ, αναδεικνύει το πρόβλημα του σύγχρονου κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, μέσα στα πλαίσια ενός επιχειρηματικού υπερκράτους με αντιδημοκρατική φύση. Όχι για να γυρίσουμε στο 2009, αλλά για να αποκτήσει ελευθερίες, δημοκρατικά δικαιώματα και τον τελικό λόγο η κοινωνία μέσα από τις οργανωμένες συλλογικές διαδικασίες δημοκρατίας.
Κρίνεται λοιπόν εδώ και τώρα το εργατικό κίνημα για την ικανότητά του να μάθει από τον αγώνα της ΕΡΤ, αλλά και η Αριστερά και ειδικότερα η αντικαπιταλιστική από την αποφασιστικότητά της να προχωρήσει την υπόθεση του λαϊκού ξεσηκωμού. Με άμεση προσπάθεια περιφρούρησης των κτιρίων της ΕΡΤ, επέκτασης του αγώνα και κλιμάκωσής του, με βασικά αιτήματα την ακύρωση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και των κυβερνητικών αποφάσεων για την ΕΡΤ (και όχι μόνο), για την ήττα της αντιδραστικής πολιτικής και την ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου.
δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ (23.6.13)
