Γιώργος Π. Τριανταφυλλόπουλος
Τρία χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα εκείνη κατά την οποία ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό πρότυπο άρχισε να δημιουργείται στην Ελλάδα. Το πρότυπο αυτό ήταν η απευθείας κυριαρχία του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου χωρίς περιττές και επικίνδυνες διαμεσολαβήσεις. Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις στην Ελλάδα θα έπαιζαν απλά το ρόλο του διεκπεραιωτή των βουλήσεων και των εντολών των εκπροσώπων του κεφαλαίου που εκπροσωπούνταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΕυρωπαϊκήΚεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τους τελευταίους μήνες έχει ενταθεί η προσπάθεια, από τη μεριά της κυβέρνησης και των προπαγανδιστικών μηχανισμών της, να πεισθούν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, τα φτωχά μικροαστικά στρώματα πως όλα πλέον βαίνουν προς το καλύτερο. Πως από του χρόνου, για άλλη μια φορά, η οικονομική κατάσταση θα είναι καλύτερη και οι θυσίες θα έχουν πιάσει τόπο. Ένα κακό όνειρο ήσαν όλα και πέρασαν! Είναι όμως έτσι;
Στα παρακάτω θα προσπαθήσουμε να αποτυπώσουμε της μεταβολές στην ελληνική οικονομία από το 2009 και μετά. Οι ρυθμοί των μεταβολών θα μας επιτρέψουν πιθανά να διακρίνουμε και τις μεταβολές των οικονομικών μεγεθών και στο άμεσο μέλλον. Βασικά άλλοθι για την απευθείας διακυβέρνηση της Ελλάδας από τη διεθνή του κεφαλαίου ήταν το υψηλό δημόσιο χρέος και οι υψηλές δημόσιες δαπάνες. Ας δούμε επομένως πως εξελίχτηκαν τα μεγέθη αυτά κατά την τριετία 2010-2012. Στο επόμενο διάγραμμα βλέπουμε την εξέλιξη του δημοσίου χρέους της Ελλάδας όπως
δίνεται από την ΕΛΣΤΑΤ.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο συνημμένο αρχείο ή στο eparistera
