Μπάμπης Γκούβας
Σύντροφε Γιώργο, δεν σου κρύβω ότι με πείραξαν ιδιαίτερα οι χαρακτηρισμοί «κάποια "επιτελεία" (sic!) εξακολουθούν να σέρνουν τα πόδια τους με μεμψιμοιρίες, απουσία ειλικρίνειας και κουτοπόνηρους συνδικαλισμούς» (Γ. Ρούσης, Κεντρικό μέτωπο δίχως άλλες υπεκφυγές, ΠΡΙΝ, 26.10.2013)
Νομίζω ότι στο χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που παλεύει 25 χρόνια στο καμένο τοπίο της αριστεράς αξίζει περισσότερος σεβασμός.
Πάμε τώρα στο περιεχόμενο που προτείνεις ως βάση και το οποίο νομίζεις ότι «ανταποκρίνεται στην απόφαση της 2ης Συνδιάσκεψης του ΑΝΤΑΡΣΥΑ». Σου παραθέτω βασικά σημεία:
«…4. Έξοδος από το ευρώ και ελεγχόμενη διολίσθηση του εθνικού νομίσματος.
5. Ρήξη με την ΕΕ, σε συνεργασία με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της, έως και έξοδος από αυτήν στο βαθμό που η παραμονή σε αυτήν στέκεται εμπόδιο στην υλοποίηση αυτού του προγράμματος.…
9. Σχεδιασμένη παραγωγική αναδιάρθρωση της οικονομίας».
Με τα παραπάνω σημεία γινόμαστε ανειλικρινείς απέναντι στον ελληνικό λαό καλλιεργώντας του αυταπάτες ότι υπάρχει περίπτωση μέσα στην ΕΕ να προωθήσουμε φιλολαϊκή πολιτική αρκεί να αλλάξει το νόμισμα. Αν νομίζεις σύντροφε ότι οι χιλιάδες των ανένταχτων περιμένουν να ακούσουν άλλο ένα ψέμα για να ενταχθούν στο «μεγάλο μέτωπο» που θα το πει, κάνεις λάθος.
Συντροφε εάν ήμασταν με την άποψη μιας πιο ανθρώπινης κυβερνητικής διαχείρισης, θα βρισκόμασταν στο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα μας χώριζε το νόμισμα.
Για την ιστορία σου παραθέτω την απόφαση της Ανταρσυα που νομίζεις ότι συνάδει με το περιεχόμενο που προτείνεις:
Για την ιστορία σου παραθέτω την απόφαση της Ανταρσυα που νομίζεις ότι συνάδει με το περιεχόμενο που προτείνεις:
«22. Πολιτική βάση μιας τέτοιας μετωπικής συμπόρευσης είναι το αναγκαίο κι απαραίτητο σήμερα μεταβατικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα: Η μονομερής κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Η άρνηση πληρωμής – διαγραφή του χρέους. Το διώξιμο της τρόικας και κάθε κηδεμόνα. Η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ αλλά και από το ΝΑΤΟ. Η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας χωρίς αποζημίωση. Ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος στην παραγωγή και σε όλη την κοινωνία. Η πάλη για πραγματική δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία του εργαζόμενου λαού και η απελευθέρωση από τα δεσμά του σύγχρονου απολυταρχισμού του κεφαλαίου. Η υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων στην πάλη για την επιβίωση και η βελτίωση της θέσης τους ενάντια στη δικτατορία των μνημονίων, του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας. Η ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, και κάθε κυβέρνησης με αντιλαϊκή πολιτική. Η γραμμή της αγωνιστικής κλιμάκωσης, η αντισυνδιαχειριστική λογική και η επίγνωση ότι δεν υπάρχει περιθώριο για μια «φιλολαϊκή» κυβερνητική διαχείριση στα πλαίσια του ευρώ, της ΕΕ και του συστήματος, η επιμονή στην ανάγκη για επαναστατικές αλλαγές και για τη διεκδίκηση μιας σύγχρονης σοσιαλιστικής προοπτικής».
Και τέλος θα προσθέσω μια τελευταία παρατήρηση. Σύντροφε Ρούση είσαι με την ενότητα ή με τη διάσπαση; Γιατί στο τελευταίο τμήμα του άρθρου φαίνεται ότι προκρίνεις άμεσα τη δημιουργία μετώπου με όσες δυνάμεις συμφωνούν με το περιεχόμενό σου. Οι υπόλοιπες, γράφεις, ας μείνουν αλλού μέχρι να καταλάβουν ότι πρέπει κι αυτές να σε ακολουθήσουν!
Σύντροφε βιάζεσαι και εμείς βιαζόμαστε, 20 χρόνια παλεύουμε για τη συμπόρευση των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων. Όμως αυτό που γράφεις ότι εδώ και τρία χρόνια θα μπορούσε να γίνει συμπόρευση με τον Αλέκο Αλαβάνο και εμείς την καθυστερούμε, δεν ισχύει. Σου θυμίζω ότι ο χώρος αυτός πριν απο τρία χρόνια υποστήριζε την παραμονή της χώρας και στο ευρώ.
Αυτό ακριβώς είναι το προβλημα φιλε μου. Η ανταρσύα θεωρεί ότι παλευει στο καμενο τοπίο της αριστεράς. Δηλαδή είναι το μονο ζωντανό σπέρμα και έχει την ευθύνη να ζωντανέψει το δάσος. Πιστεψε με εμπεριεχει τεραστιο προβλημα η προσέγγιση και είναι και αδιέξοδη.
Προσχέδιο κοινής δήλωσης και ο νέος κατάλογος δράσεων και πρωτοβουλιών της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ
****************************************************************************************************************************
"Σε αυτή τη βάση το επόμενο διάστημα θα προχωρήσουμε στις ακόλουθες πρωτοβουλίες:
Θα παλέψουμε για την υπεράσπιση και…
Σε αυτή μας την κοινή προσπάθεια για τη μετωπική συμπόρευση της Αριστερά της ανατροπής καλούμε κάθε οργάνωση, κάθε συλλογικότητα, κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια που μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες και αναζητήσεις να συστρατευτούν. "
Αγαπητοί σύντροφοι της ΘΑΝΤΑΡΣΥΑ, τέτοιου είδους (και ύφους) κείμενα διαβάζουν οι αριστεροί και ιδιωτεύουν.
παρολα αυτα συντροφε γκουβα ….οντως η κατασταση ειναι πολυ σοβαρη για να διολισθαινουμε και μεις στην λογικη του οταν καταλαβει ο λαος. Οι εξελιξεις ειναι ραγδαιες και τραγικες για την εργατικη ταξη ,δεν μπορουμε εσαει να περιμενουμε,πρεπει να βρουμε την τακτικη εκεινη που θα μας βοηθησει να ξεδιπλωσουμε ολα οσα πιστευουμε στον πραγματικο κοσμο και οχι σε ενα "γνωστο ακροατηριο".
Αν δεν είναι σκόπιμη επιλογή τότε είναι φοβερή σύμπτωση….
Όποιος θυμάται την πορεία από την οποία και έχει τραβηχτεί η φωτογραφία που επέλεξε ο διαχειριστής για το παραπάνω άρθρο θα θυμάται και την προσπάθεια την υπερήφανης ηγεσίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (φαίνεται στην Φωτογραφία) να κάψει μια σημαία….
Μόλις η πορεία έφτασε μπροστά στα γραφεία της ΕΕ και οι μεσήλικες της ηγεσίας είδαν πως είχαμε φέρει μια σημαία της ΕΕ για να την κάψουμε συμβολικά έτρεξαν να συμμετάσχουν στην βαρύνουσας σημασίας πολιτική κίνηση που τους θύμισε τα νιάτα τους.
Η πλαστική σημαία όμως δεν άναβε με τον αναπτήρα. Αφού ο πρώτος απέτυχε, ο δεύτερος έκαψε το χέρι και ο τρίτος έβαλε προσάναμμα και τα πέταξε στο έδαφος – την λύση έδωσε κάποιος νέος που είχε φέρει και οινόπνευμα. Όταν μετά από κανένα τέταρτο η σημαία λαμπάδιασε η ηγεσία αγκαλιάστηκε σε μια στιγμή συγκίνησης δίνοντας το σήμα για την συνέχιση της πορείας.
Η φωτογραφία λοιπόν αυτή θα μπορούσε να γίνει και κεντρική στο site της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μας αντιστοιχεί όσο και η «ελευθερία που οδηγεί το λαό» αντιστοιχεί στην Γαλλική επανάσταση (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_La_libert%C3%A9_guidant_le_peuple.jpg). Το πιο τραγικό όμως είναι ότι αν και τέτοια περιστατικά (σε πολιτικό επίπεδο φυσικά) συμβαίνουν κάθε μήνα ούτε που περνάει από το μυαλό της ηγεσίας και του μεγαλύτερου μέρους των μελών ότι μπορεί κάτι να κάνει λάθος (η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εννοώ). Αντίθετα μάλιστα τα πενιχρά αποτελέσματα και οι διαρκείς αποτυχίες δείχνουν πόσο δύσκολο είναι το εγχείρημα μας στο οποίο μάλιστα εμείς παλεύουμε 20-30 χρόνια και άρα είμαστε ακόμα σπουδαιότεροι λόγο της υπομονής μας….
Θα κλείσω λοιπόν με τα λόγια του ποιητή τραμπάκουλα από το Αλαλούμ
«http://www.youtube.com/watch?v=1hGTfIX9l8o»
Paidia min to viazoume kai poly, exoume xrono…xalara