Παναγιώτης Μαυροειδής
Αν κάνει κάποιος ένα ιντερνετικό zapping αυτές τις μέρες σε αριστερές εφημερίδες, sites, blogs,επίσημα και ανεπίσημα, θα βρει οπωσδήποτε ένα σχόλιο ή άρθρο σχετικό με τις θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το επικείμενο συνέδριο του Κόμματος.
Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, φαίνεται πως οι Θέσεις έχουν σε σημαντικό βαθμό διαβαστεί και συγκεντρώνουν κρίσεις και επικρίσεις, διαφορετικού πολιτικού προσανατολισμού, αλλά και πολιτικού πολιτισμού. Με αρκετή δόση αυθαιρεσίας και καθαρά για μεθοδολογικούς λόγους, θα λέγαμε πως υπάρχουν διαφορετικές οπτικές γωνίες εξέτασης των Θέσεων του ΚΚΕ, χωρίς να είναι ωστόσο σαφώς ευδιάκριτα τα όρια μεταξύ τους.
Την μερίδα του λέοντος έχουν οι κριτικές και πολεμικές παρατηρήσεις που εντοπίζουν μεν τις εξαιρετικά προβληματικές πλευρές της λογικής του ΚΚΕ – το οποίο ανάγει τον κομμουνισμό σε υπόθεση μιας ιδεατής κομματικά ‘’διαφωτισμένης΄’ εργατικής τάξης του μέλλοντος – όχι όμως για να τις αναιρέσουν, αλλά για να δικαιώσουν τη δική τους άποψη: ‘’Όποιος στη σημερινή εποχή μιλάει για κομμουνισμό, ταξική πάλη και επανάσταση, δεν μπορεί παρά σε τρέχον πολιτικό επίπεδο να λέει ανοησίες’’. Έτσι, περισσεύουν οι ειρωνείες για ‘’έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα’’.
Μικρότερο μέρος κατέχουν οι προσεγγίσεις που επιχειρούν μια κομμουνιστική κριτική στην πολιτική του ΚΚΕ, από θέσεις αριστερές, μαρξιστικές. Αυτές συνήθως συνοδεύονται και από προτάσεις για πολιτικό διάλογο και κοινή δράση των κομμουνιστών, πάνω στο μεγάλο ζητούμενο: Την ανατροπή της επίθεσης με όρους λαϊκού κινήματος και σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, ως αφετηρία για μια επαναστατική διέξοδο κομμουνιστικής προοπτικής στο φόντο της πιο μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης.
Τέλος, μια ειδική θέση στο πάζλ των κριτικών προσεγγίσεων με τον παραπάνω χαρακτήρα, ανήκει σε διάφορα ηλεκτρονικά μέσα που εκφράζονται αγωνιστές που αποχώρησαν ή διεγράφησαν πρόσφατα από το ΚΚΕ. Εκεί θα δει κανείς κυρίως μια πολιτική κριτική που εστιάζει στις μεταβολές των θέσεων του ΚΚΕ σε σχέση με τα προηγούμενα Συνέδρια και πολύ περισσότερο στο καταστατικό.
Πως στέκεται η ηγεσία του ΚΚΕ, απέναντι σε αυτό το ετερόκλητο πλήθος των κριτικών παρατηρήσεων για τις Θέσεις για το Συνέδριο;
Θα διακινδυνεύσουμε να πούμε πως η εύλογη υπεράσπιση των Θέσεων από τους συντάκτες τους, συνοδεύεται με μια επιθετικότητα απέναντι στους ασκούντες κριτική, η οποία είναι αντιστρόφως ανάλογη με την πολιτική απόσταση από την κομμουνιστική πολιτική.
Έτσι, φαίνεται πως υπάρχει μια αυτάρεσκη ικανοποίηση και ιδιότυπη ευγενική ανταπόδοση στο μόνιμο (και σκόπιμο) μότο των αστικών μέσων που δε χάνουν ευκαιρία να επαινούν το ΚΚΕ ‘’για τις καθαρές στρατηγικές θέσεις’’, που διαφέρουν από τις ‘’θολούρες των άλλων κομμάτων’’.
Φαίνεται να διαφεύγει της προσοχής ότι αυτοί οι μεγαλόψυχοι έπαινοι για την ‘’στρατηγική καθαρότητα’’ του ΚΚΕ, που εκφράζονται και σε δημόσια συγχαρητήρια και χειροκροτήματα από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μέσα στη Βουλή σε κρίσιμες στιγμές, λιπαίνονται και βλαστάνουν ακριβώς πάνω στο απλόχερο (και απερίσκεπτο) ‘’τράτο’’ που παραχωρεί το ΚΚΕ, στο καυτό άμεσο πολιτικό επίπεδο, ειδικά σε κρίσιμες καμπές της πολιτικής αντιπαράθεσης. Πώς να μη μειδιούν ευχαριστημένοι οι εκπρόσωποι της τρόικας εσωτερικού, κάθε φορά που το ΚΚΕ ‘’κουνάει το δάχτυλο’’ στις ελάχιστες πολιτικές φωνές στην αριστερά που θέτουν το ζήτημα της ανάγκης για άμεση αποχώρηση από ευρωζώνη και Ευρωπαϊκή Ένωση, επισημαίνοντας πως αυτή η θέση ‘’δημιουργεί αυταπάτες για τον καπιταλισμό’’;
Από την άλλη, η κριτική προς τις Θέσεις του ΚΚΕ, από ποικίλες δυνάμεις και ρεύματα της διαχειριστικής, ‘’ευρωπαϊκής’’ και μεταρρυθμιστικής αριστεράς, δεν αντιμετωπίζεται από το ΚΚΕ ως μια πρόκληση για απάντηση επί της ουσίας, αλλά ως ένας δεύτερος αυτάρεσκος τίτλος τιμής: ‘’Αφού μας επιτίθενται οι ρεφορμιστές και οπορτουνιστές, ειδικά αυτοί της υποψήφιας κυβερνώσας αριστεράς, είμαστε σίγουρα σε καλό και επαναστατικό δρόμο’’. Σα να εύχονται να συνεχίζεται αυτή η κριτική και μάλιστα στην πιο απαξιωτική της μορφή. Εδώ βέβαια κάτι δεν πάει καλά: Αν σε βρίζει ο ‘’ρεφορμιστής’’ είσαι σωστός, αν σε παινεύει ο αντίπαλος πάλι σωστός; Και με τόση ορθότητα στη γραμμή, που είναι αλήθεια η πρόοδος σου;
Εδώ θυμίζει λίγο παιχνίδι στο φιλέ του βόλεϊ, το οποίο είναι αδύνατο χωρίς αντίπαλο. Το μότο αυτής της κριτικής λέει περίπου το εξής: ‘’Το ΚΚΕ είναι κλασικό σεχταριστικό, αριστερίστικο κόμμα, που αδιαφορεί για τα λαϊκά προβλήματα του σήμερα και περιμένει τη μεγάλη μέρα (ή μάλλον νύχτα) για την έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα’’.
Το ΚΚΕ, κατά τη γνώμη μας, κάθε άλλο παρά είναι ένα αριστερίστικο κόμμα, όπως βολεύονται να ισχυρίζονται διάφορα ρεύματα της αριστεράς. Πράγματι υπάρχουν μορφολογικές ομοιότητες στη ρητορική του, αλλά η πολιτική του πράξη, δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τον επαναστατικό (και πούρο αντι-κοινοβουλευτικό) τυχοδιωκτισμό του αριστερού κομμουνισμού στη Γερμανία και την Ιταλία της δεκαετίας του 1920, που στηλίτευε αμείλικτα ο Λένιν στο έργο του για τον Αριστερισμό και όχι μόνο. Αντίθετα, ειδικά σε στιγμές κρίσιμης πολιτικής αστάθειας του συστήματος στην Ελλάδα, διαχρονικά, από το Πολυτεχνείο του 73 και την πολιτική κρίση του 89-90, έως την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και τον αυθόρμητο λαϊκό ξεσηκωμό της τρέχουσας τριετίας με τις ιδιαίτερες εν δυνάμει εξεγερτικές στιγμές της, το ΚΚΕ έδωσε βέβαια το παρόν στους αγώνες, αλλά χωρίς ποτέ να προσπερνά το όριο της πολιτικής σταθερότητας και της αστικής νομιμότητας. Οι ‘’υπεραριστερές’’ ή ‘’αριστερίστικες’’ κορώνες της φράσης, επιστρατεύονταν πάντα για να θολώσουν τη δεξιά πολιτική της πράξης.
Το μένος της ηγεσίας του ΚΚΕ, συγκεντρώνουν κυρίως οι απόπειρες αριστερής κομμουνιστικής κριτικής στην πολιτική του. Εδώ ακριβώς είναι που επιδιώκει να υψωθούν τοίχοι και σπασμένα τζάμια ακανθώδους προστασίας. Δε γίνεται εδώ κυρίως λόγος για τις αυθόρμητες και τυχαίες εκρήξεις αντιπαράθεσης άπειρων νεαρών μελών της ΚΝΕ, σε επίπεδο ασήμαντων σχολίων του διαδικτύου. Έχει και αυτό τη σημασία του, καθώς προδίδει ένα ιδιαίτερα προβληματικό κομματικό πολιτικό πολιτισμό, που εκφράζεται με κάθε ευκαιρία. ‘Όταν όμως, για παράδειγμα, ο κύκλος των πρώην μελών του ΚΚΕ που συσπειρώνονται στον ιστότοπο ‘’Εργατικός Αγώνας’’, χαρακτηρίζεται ως ‘’χαφιεδότσουρμο’’ ή όταν ο καθηγητής Γιώργος Ρούσης αντιμετωπίζεται με ειρωνικό και αχαρακτήριστο τρόπο, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Έτσι αντιμετωπίζεται και κάθε κριτική τέως μελών που βρέθηκαν εκτός ΚΚΕ το 1989 ή και οργανώσεων όπως το ΝΑΡ και άλλες. Πολύ περισσότερο, όταν αυτός ο βαρβαρικός λόγος έναντι ‘’άλλων’’ αριστερών και κομμουνιστών εκφέρεται από την ίδια τη ΓΓ του ΚΚΕ (με τη γνωστή δήλωση ότι ‘’δεν πρόκειται να συνεργαστούμε με όσους έφυγαν από το Κόμμα το 89-90’’, όταν δηλαδή το ΚΚΕ έτρεχε να κάνει κυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) και από τις ίδιες τις Θέσεις, το ζήτημα αποχτά άλλη σημασία και σπουδαιότητα. Νομιμοποιείται φυσικά να θέσει κανείς το ερώτημα: Αν είχε αυτή τη γραμμή το ΚΚΕ το ’40 θα είχε υπάρξει ΕΑΜ, ΕΛΑΣ; Θα είχε υπάρξει το σύμβολο αυτού του αγώνα ο Άρης Βελουχιώτης, που αποκαταστάθηκε μόλις τώρα ‘’πολιτικά’’ αλλά όχι ‘’κομματικά’’; Κάνει πραγματικά εντύπωση το γεγονός, πως ενώ οι Θέσεις αδυνατούν να τοποθετηθούν συγκεκριμένα (και αυτοκριτικά) για τη νέα πολιτική γεωγραφία μέσα στην αριστερά με την υπεροχή της φιλο-ΕΕ, μεταρρυθμιστικής αριστεράς, δεν ξεχνούν να τονίσουν σε 3- 4 σημεία τον ‘’κίνδυνο’’ που συνιστά ο ‘’οπορτουνισμός’’, φωτογραφίζοντας ανοιχτά το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Υπάρχει όμως και μια τελευταία κοινή γραμμή άμυνας απέναντι σε όλες τις κριτικές που απευθύνονται προς το ΚΚΕ: ‘’Και εσάς τις σας νοιάζει τι λέει και τι κάνει το ΚΚΕ;’’ Μια εύστοχη σύντομη απάντηση σε αυτό έδωσε ο Γιώργος Ρούσης γράφοντας σχετικά: ‘’ Τίποτε από αυτά δεν είναι ούτε ιδιοκτησία τους ούτε το μουστάκι τους, και δεν δικαιούνται να τα διαχειρίζονται ως τέτοια’’.
Θα προσθέταμε με άλλο τρόπο το εξής, στο οποίο νομίζουμε ότι θα συμφωνήσει το κάθε μέλος του ΚΚΕ: Το ΚΚΕ δεν είναι ούτε ιδιωτική επιχείρηση, ούτε μια μεγάλη φαμίλια, για να τίθεται, επιχειρηματικά ή νοικοκυρίστικα, ζήτημα ‘’επέμβασης στα εσωτερικά του’’. Η πολιτική της κάθε αριστερής και κομμουνιστικής δύναμης είναι δημόσια υπόθεση. Ακυρώνει την πιο ουσιώδη πλευρά της, ακριβώς όταν αρνείται να ‘’εκτεθεί’’ στη δημόσια αξιολόγηση κριτική ή να δεχθεί τον διάλογο πάνω στα λεγόμενα της και την πρακτική της. Μόνο τα ιερατεία λειτουργούν έτσι, όχι τα επαναστατικά κόμματα.
Δικαιούμαστε, για να μην πούμε ότι υποχρεούμαστε κιόλας, να τοποθετηθούμε απέναντι σε αυτό το οποίο το ΚΚΕ διακηρύσσει ότι αντιπροσωπεύει ή θεωρεί πως έχει αποστολή και δικαίωμα να μιλάει στο όνομά του, μαζί και με άλλες κομμουνιστικές οργανώσεις και αριστερά ρεύματα: Την υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης και της κομμουνιστικής προοπτικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και ολάκερης της κοινωνίας. Όποιος θέλει να κρατά και να τιμά αυτή τη σημαία, θα πρέπει και να δεχτεί ότι το θρόισμα και ο κυματισμός της, θα είναι συνισταμένη πολλών ρευμάτων και αγέρηδων. Και ευτυχώς που είναι έτσι, διαφορετικά θα ήταν ένα απλό, ακίνητο, άχαρο, κρατικό πανί, ας πούμε κινέζικου τύπου. Το τσαλαπάτημα αυτής της σημαίας με ότι αντιπροσωπεύει, αλίμονο αν δε μας αφορούσε.
ΥΓ: Σε ότι αφορά το ίδιο το περιεχόμενο των Θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ θα επανέλθουμε σύντομα…
δεν έχετε βαρεθεί βρε γελοία ΣΥΝασπιστήρια να παριστάνετε τους αριστερούς κριτές του ΚΚΕ; τράβα Παναγιώτη να κουνήσεις τα σημαιάκια της επιχειρηματικότητας του ΣΥΡΙΖΑ και άσε αγόρι μου τους Κομμουνιστές…
Αγαπητέ κύριε Άκη Παπαφλέσα
αν δεν γνωρίζατε θα έπρεπε να μάθετε ότι αυτό που έχετε μέσα στο κεφάλι σας λέγεται μυαλό και καλό θα ήταν να αρχίσετε να το χρησιμοποιείτε μερικές φορές.
Εφιάλτης ήταν το είδωλο, αλήθεια όμως το πάθος…
χαιρομαι όταν κάποιοι δεν ξεχνούν την μεγάλη αλήθεια αυτου του στιχου. Και ας εχουν αποτελεσει θύματα της διαφύλαξης της κομματικής καθαρότητας
όποιος δεν εχει καταλάβει ότι ανασυγκρότηση της κομμουνιστικής αριστεράς δεν μπορεί να γίνει χωρίς τους αγωνιστές του ΚΚΕ, δε θα παει μακρια
Υπάρχουν και αλλου πορτοκαλιες που κανουν πορτοκαλια ειπατε;
πολυ σωστα!
και εκει υπάρχουν και λέγονται πολλές αλήθειες, αλλά δεν υπάρχει πάθος
δεν εννοω καλέ μου το πάθος του οπαδου
εννοω την αγωνιστικότητα, την ηθικη, την εντιμότητα, του εργάτη, του φτωχού ανθρώπου που είναι στην αριστερά όχι από μοδα, αόχι απο προσμονη αναταπόδοσης, αλλά απο κοινωνικη αναγκη
ναι υπαρχουν και τετοιοι και ειναι πολλοι στο ΚΚΕ. Και δε χωράνε στα κουτακια κανενος κομματικου στελεχους του
πορευομαι, παλευω και ελπίζω για μια αναγενημενη κομμουνιστικη αριστερα με όλο τον σοβαρο κόσμο μεσα σε αυτην
γεια και χαρα από τα πολύ παλια τα χρόνια κατι θα θυμηθεις από την ζωη μας στην φοιτητικη εστια παναγιώτη εκτιμω την ειλικρινή σου προσπάθεια για ένα ουσιαστικό διάλογο που δε θα υψώνει τείχη. Είναι μεγάλη ανάγκη αυτό. Εδώ στην μικρη επαρχιακη πολη που ζω, πάντα στην απέξω, αλλά ήμουν και πάντα ΚΚΕ. Να νοιαζομαι πιο πολυ από τους ''σίγουρους'', αδιαβαστους και άψαχτους που ξερουν μονο να φωνάζουν. Ειδα πολλους τετοιους από τα 23 που ειμαι εδω μεχρι τα 52 μου, να χανονται ξαφνικά. Από την πολλη σιγουρια και την αλαζονεια, στο πουθενα. Με ντροπές και ενοχές για τους γύρω τους, για αυτους που σταυρωσαν
Αλλα και το ΝΑΡ δεν τα καταφερε…Δυστυχως δεν τα καταφερε
Προσφερε και προσφερει πολλα, αλλα δεν εχει πετυχει στο κυριο σωστες επεξεργασιες πολλες. Το κυριοτερο για μενα η εκτιμηση για τις ''σοσιαλιστικές χώρες'' διδαξε πολιτική ηθικη και αγωνιστική διαδρομη των ανθρώπων του αλλα, στο βασικο θεμα, της οργανωσης των κομμουνιστων, αυτο που μας καιει ολους?
Εκει ειναι απογοητευτικα τα πραγματα, παρα τον τοσο καλλο κόσμο που εχετε ελπιζω και εσεις με το συνεδριο σας να πατε τα πραγματα λιγο μπροστα
''Η ανεπαρκής απαξίωση κεφαλαίων στη διάρκεια της κρίσης, η απώλεια ανταγωνιστικής θέσης της ελληνικής βιομηχανικής παραγωγής, η σημαντική απώλεια της δημοσιονομικής ευελιξίας και η όξυνση του ανταγωνισμού στην ευρύτερη περιοχή (Βαλκάνια, Ανατολική Μεσόγειος) οξύνουν τις αντιφάσεις της αστικής πολιτικής'' (Θέση 58)
Οι θέσεις του ΚΚΕ είναι ''άλλα αντί άλλων'', ρε παιδια.
Ακου έχουμε ''ανεπαρκή απαξίωση κεφαλαίων''!
Λες και γραφει καποιος μετριος αδιάφορος οικονομικός αναλυτης από το Μανχάταν.
Πως να μη γυρισει την πλατη ο κοσμος;
Γιατι ασχολείστε με γκρουμπούσκουλα?
Υπάρχουν πολύ πιο καλά, μεγάλα και αποτελεσματικά ΚΚ, όπως το ΚΚ Κίνας
Δεν ξέρω μόνο αν εκεί υπάρχουν κυρώσεις στην περπίπτωση της κομματικής διαφωνίας
"(…) Πώς να μη μειδιούν ευχαριστημένοι οι εκπρόσωποι της τρόικας εσωτερικού, κάθε φορά που το ΚΚΕ ‘’κουνάει το δάχτυλο’’ στις ελάχιστες πολιτικές φωνές στην αριστερά που θέτουν το ζήτημα της ανάγκης για άμεση αποχώρηση από ευρωζώνη και Ευρωπαϊκή Ένωση, επισημαίνοντας πως αυτή η θέση ‘’δημιουργεί αυταπάτες για τον καπιταλισμό’’;(…)"
Παναγιώτη άψογος!!! Το σύστημα κοιμάται ήσυχο αφού έχει το ΚΚΕ να το προφυλάσσει από τις τεράστιες πιέσεις που δέχεται από το ορθόδοξο επαναστατικό – κάτω από 1% ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΝΑΡ!!! Μήπως;…λέω μήπως; βοηθάει το σύστημα λιγάκι η κριτική που κάνει το ΚΚΕ στον ΣΥΡΙΖΑ;
Αγαπητε Αλεκο
καλη χρονια
χαιρομαι που διαβαζεις τα άρθρα (ελπίζω οχι αναποδα!)
η κριτικη ειναι καλοδεχούμενη…ειδικα όταν προτασει πολιτικα επιχειρήματα
με χαρα να δημοσιευσουμε και ενα κειμενο σου αναλυτικής κριτικης σου σε ότι γραφεται στο άρθρο, ωστε να μη βρισκεσαι στην αναγκη να χρησιμοποιεις πρόχειρους αφορισμούς που μπορεί να φαίνονται και ως αλαζονείες Παπανδρεϊκού τύπου παλαιάς κοπής
Παναγιώτης Μ.
Κύριε Καπιδίστρια
Η τετραγωνη λογική σας ταιριαζει άψογα με αυτη του κυριου Παπαφλέσσα στην αρχή. Τι να πω και ποιον να πρωτοθαυμάσω
Ξερετε εχετε …τρομάξει το σύστημα με το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ και δεν ξέρει που να κρυφτεί.
Δυστυχώς φοβο έχουν οι διαχειριστές του συστηματος σε ότι αφορα την κουτάλα τους, αλλά το συστημα με τετοια μυαλά στην αριστερα δεν ειναι σε κινδυνο
Άντε να δούμε τη σοβαρή κριτική, γιατί με τις συνδικαλιές χορτάσαμε. Έλεος πια.
1 . δεν είναι θέση καμιάς δύναμης στην αριστερά η άμεση έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ . Αυτό δεν έχει να κάνει με το τι γράφουν τα χαρτιά , αλλά με την συνάντηση τους με την κοινωνική κίνηση . Η θέση του ΚΚΕ και του ΝΑΡ , για τα καυτά θέματα της συγκυρίας είναι αντικαπιταλιστική επανάσταση , άρα διαγραφή του χρεόυς , αποδέσμευση κλπ . Μια λογική τύπου ΚΔ 29 – 34 , κρίση + εξαθλίωση = επανάσταση με σοβιέτ . Το ότι αυτά το 1905 τα έφτιαξαν οι μάζες και όχι οι μπολσεβίκοι , δεν απασχολεί κανέναν τους .
2 . Μοναδική αριστερή ριζοσπαστική γραμμή το ενιαίο μέτωπο , από πάνω και από κάτω , ενάντια στην στρατηγική του λευκού κινέζου εργαζόμενου , και του πλαισίου ( χρέος , ευρώ , ΕΕ , δανειστές , αστική τάξη , ιμπεριαλισμός ) που την υπαγορεύει . Και το ότι δεν είναι της μοίρας μας γραπτό να μας κυβερνάει η ΕΡΕ .
3 . δεν κρύβεται η τάυτιση ΚΚΕ , ΝΑΡ και ΣΥΝ στο τι είναι αριστερή κυβέρνηση , και ότι είναι κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας . Η διαφορά είναι ότι ο ΣΥΝ λέει ότι αυτό μας πάει στο 2009 , ΚΚΕ και ΝΑΡ ότι μας πάει στο 1917 .
4. το σημείο που ο σ ΠΜ λέει ότι το ΚΚΕ δεν είναι αριστερίστικο , αλλά δεξιό , άρα το αριστερίστικο σημαίνει αριστερό , είναι όλα τα λεφτά .
5 . Υπάρχουν λίγες πιθανότητες να είναι σωστή η στρατηγική του ΚΚΕ .
6 . Δεν υπάρχει καμία να είναι σωστό να την υλοποιείς και να νομίζεις ότι υλοποιείς κάτι άλλο .
βαγγελη θα ελεγα σε σχεση με το σημειο 4, οτι το άρθρο του ΠΜ ειναι εξαιρετικά εύστοχο!
το κκε όσο πιο συστημικό γινεται τοσο υψωνει ενα βερμπαλιστικό λογο. Αν ειναι αριστεριστικο κομμα θα πρεπει βασικα ''να βαλει νερο στο κρασί του''. Αυτο πρεπει να πούμε; Ή να βγει στο δρόμο, να κινηθει μαζι με το λαό, για την ανατροπή και την επανασταση, αντι να αναβει κερια στην επανασταση της αλλης χωρας και της αλλης εποχής; εχει μια διαφορα νομιζω.
κοιταξε πόσο ευστοχα τοποθετειται και ο Ρουσης στο ίδιο ζήτημα:
''Αυτού του είδους το μεθοδολογικό τέχνασμα επιχειρούμενο από την αριστερά, έχει μεταξύ άλλων σαν συνέπεια να συγκαλύπτει τη ρεφορμιστική πολιτική της, στο βαθμό που αυτή θεωρητικοποιείται εκ των υστέρων από μια φαινομενικά επαναστατική φρασεολογία και θεωρία. Κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε μια εσφαλμένη αντιμετώπιση ως επαναστατικής ακόμη και ως αριστερίστικής, μιας εν τη πράξει δεξιάς, ρεφορμιστικής πολιτικής.
http://vathikokkino.com/2013/01/%ce%b3-%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b8%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83/
ευχαριστω
Είναι τόση η τύφλα τους σχετικά με το τι συμβαίνει στο πολιτικό τοπίο της χώρας που αναρωτιέμαι αν πραγματικά κατατάσσουν τους εαυτούς τους σε αυτό που ονομάζουμε πολιτικό κόσμο (των επαγγελματιών της πολιτικής)… Τα επιχειρήματα ανίσχυρα και παράλογα, όπως και οι πορείες τους, αλλού ντ' αλλού.
Μια τόσο πεισματικά μοναχική και αυτιστική κομματική πορεία που δεν μπορεί να αποδοθεί έτσι εύκολα σε απλό φανατισμό. Κάτι πολύ σοβαρό έχει να κρύψει η ΚΚΕ Α.Ε. Μετά από 30 ή 50 χρόνια που θα ανοίξουν διάφορα απόρρητα αρχεία θα μάθουμε ποιός και γιατί γουστάριζε να χειροκροτείται από τους αστούς. Αλλά 30 χρόνια μετά δεν θα με ενδιαφέρει και δεν θα έχει καν κάποιο άμεσο αντίκτυπο στην τότε πολιτική ζωή. Η ζημιά θα έχει γίνει. Αυτό που πραγματικά με αφορά είναι το τι συμβαίνει τώρα που ξεσκίζουν τις σάρκες μου (οι χειροκροτούντες αστοί) και πίνουν το αίμα της ψυχής μου (οι χειροκροτούντες τραπεζίτες).
Παναγιώτη (και σε αποκαλώ με το μικρό σου γιατί κάποτε είχαμε γνωριστεί), περιμένω με ενδιαφέρον την κριτική που έχεις να κάνεις στις θέσεις του συνεδρίου, κι αυτό γιατί πιστεύω ότι, άσχετα με τις όποιες διαφωνίες μπορεί να έχει κανείς μαζί σου, είσαι από αυτούς που σκέφτονται πολιτικά και δεν βγάζουν απλά ένα κομπλεξισμό.
Συμφωνώ μαζί σου ότι το ΚΚΕ δεν θέλει κουβέντα επί της ουσίας πάνω στις θέσεις. Τα "ασήμαντα σχόλια" στις τοποθετήσεις του διαδικτύου που αναφέρεις γίνονται κατά κύριο λόγο από το χώρο του ΚΚΕ και αποτελούν πιστεύω επιλογή κι όχι (πάντα τουλάχιστον) ανεπάρκεια. Ανεπάρκεια δείχνουν οι ίδιες οι θέσεις της ΚΕ, που σε μεγάλο βαθμό αποτελούν συρραφή απόψεων που κάποτε κυκλοφορούσαν πολύ στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά κι αυτό προκαλεί και τις παρενέργειες -εξού και η κατηγορία για "αριστερισμό", ενώ μόνο αριστερίστικη δεν είναι η πρακτική του, όπως σωστά γράφεις.
Αγαπητοί φίλοι στο aristero blog
Παρακαλουθω συστηματικα την αρθρογραφία σας και την βρισκω πολύ ενδιαφέρουσα. Κυριως σε ότι αφορα τα άρθρα/αναλύσεις που σχετίζονται με την καπιταλιστική κρίση και την ΕΕ, αλλά και τις κριτικές σας παρεμβάσεις για τους σχηματισμούς της ελληνική αριστεράς. Πιστεύω ότι κανετε σοβαρή προσπαθεια, που σας ξεχωρίζει, μαζί με λίγα άλλα ακόμη αριστερά blogs, καθώς αποφεύγετε τις κακοτοπιές του πολιτικού κουτσομπολιού και της πολιτικής εμπάθειας.
Νομίζω ότι πρέπει να κατανοήσετε καλύτερα πως το ΚΚΕ, αυτή τη στιγμή νοιώθει, και σωστά, ότι βρίσκεται σε κίνδυνο εξαφάνισης από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Για αυτό και δικαιολογώ μεχρι ενος σημειου αυτή την αμυντική στάση του απέναντι στους παντες. Είναι ίσως μια μέθοδος αυτοπροστασίας. Πολύς κόσμος στο ΚΚΕ κατανοεί πως έγιναν λάθη και πως πρέπει να γινουν διορθώσεις. Αλλά για να διορθωθείς, πρέπει πρώτα να υπαρξεις.
Οτιδηποτε αλλο, θα ήταν ανεύθυνο και επικίνδυνο
Απλά αυτή είναι η γνώμη μου
Είσαι σίγουρος ότι κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τους πολιτικούς του αντιπάλους;
Γιαί εγώ πιστεύω ότι κινδυνεύει μόνο από τον εαυτό του.